به گزارش رویداد۲۴، اخیرا ریحانه قاسمیزاده، یکی از مجریان صداوسیما رو به دوربین تلویزیون گفت: «جنوب ایران فدای جنوب لبنان»! ماجرا ظاهراً از تحلیل واکنش بخشی از مردم پس از انتشار خبر حمله آمریکا آغاز شده است. مجری می گوید جنوب ایران باید فدای جنوب لبنان شود، چون بخشی از مردم ایران که این روزها نگران حملات دشمن به جنوب کشورند، در روز آغازین حمله آمریکا به ایران، هلهله سردادند. عجیبتر اینکه این هلهله و شادی را به کشتهشدن کودکان میناب مرتبط میکند.
حتی اگر تمام مقدمات این استدلال را بپذیریم، نتیجهای که از آن گرفته شده حیرتانگیز است. مردمی که خانه، شهر، جان، امنیت و معیشتشان زیر فشار جنگ قرار گرفته، چگونه قرار است از رسانهای که با بودجه عمومی اداره میشود بشنوند جان و سرزمینشان در سلسلهمراتب اولویتها پایینتر از نقطهای بیرون از مرزهای کشور قرار دارد؟
نظریهای که قرار بود دقیقاً برعکس باشد
طنز تلخ ماجرا اینجاست که روایت رسمی نظام درباره حضور منطقهای ایران طی سالهای گذشته دقیقاً بر عکس این گزاره بنا شده بود.
استدلال مدافعان سیاست منطقهای جمهوری اسلامی همواره این بود که ایران با حمایت از حزبالله و دیگر نیروهای همپیمان خود، تهدید را صدها یا هزاران کیلومتر دورتر از مرزهای ایران مهار میکند تا جنگ به تهران، خوزستان، هرمزگان و بوشهر نرسد.
به زبان ساده، منطق اعلامی این بود: «آنجا میجنگیم تا مجبور نباشیم اینجا بجنگیم.»
البته روزی که جنگ به خود ایران رسید، این تناقض آشکار شد. در چند مرحله از مذاکرات پایان جنگ، تحولات لبنان مستقیماً وارد مذاکرات ایران و آمریکا شد. تهران اول ژوئن مذاکرات با آمریکا را به دلیل ادامه حملات اسرائیل در لبنان تعلیق کرد و تأکید داشت هر توافقی باید توقف درگیری در لبنان را نیز شامل شود. …
