با این حال، همین توسعهدهندگان میگویند تا زمانی که چین سرعت خود را کم نکند، آنها نیز نمیتوانند چنین کنند و حتی در صورت اقدام پکن، شاید به دلیل مزایای عظیم پیشتازی در این عرصه، باز هم نباید ترمز کار را بکشند. دنیای اقتصاد پیشتر هشداری مشابه را از سوی فریدمن پوشش داده بود. در این میان دستکم موضع یک سیاستمدار روشن است.
دونالد ترامپ در یک شبکه اجتماعی اعلام کرد تنها کنترل یا حصار امنیتی مورد نیاز برای هوش مصنوعی، یک رئیسجمهور مقتدر و باهوش است و به ادعای او آمریکا چنین فردی را به تمام معنا در اختیار دارد.
همه اینها مرا به این فکر وامیدارد که آیا رباتهای هوش مصنوعی تا الان حس شوخطبعی پیدا کردهاند. اگر چنین باشد قطعا به حدی به ما میخندند که ممکن است یکی دو شبکه عصبی آنها منفجر شود.
واقعیت این است که ما در تلاش برای مدیریت این گونه جدید که خودمان خلق کردهایم، به شدت دچار سردرگمی شدهایم.
پیش از آنکه با کمک دوستم کریگ ماندی، مدیر سابق تحقیقات و استراتژی مایکروسافت، توصیههایی سیاستی برای آرام کردن این اوضاع آشفته با کمترین آسیب ممکن ارائه دهم، اجازه بدهید حرف آخرم را همین ابتدا بگویم.
دیگر برای این تصور که کنترل بهتر مدلهای آینده هوش مصنوعی توسط آمریکا و چین میتواند چالشهای فعلی ناشی از مدلهای خطرناک و رهاشده در فضای سایبری را حل کند، بسیار دیر است. …
