تحت انقیاد تن

   این اندام، از یک سو، نماد نیاز بنیادین انسان به زیستن و سیر شدن است و از سوی دیگر، به دلیل همین نیاز مبرم، به ابزاری برای تحقیر و سلطه نیز بدل می‌شود. ادبیات، هنگامی که به این جنبه‌ عمیق انسانی می‌پردازد، قادر است تجربه‌ زیسته افراد را به مخاطب منتقل کند. نویسندگان متعهد، از خلال شخصیت‌های داستانی خود، به ما نشان می‌دهند ساختارهای اجتماعی و اقتصادی چگونه بر جسم افراد تأثیر می‌گذارند و شکم چگونه می‌تواند از نماد نیاز، به استعاره‌ای از ستم و مبارزه‌ بی‌پایان برای بقا تبدیل شود. این مواجهه، نه صرفاً با یک موضوع اجتماعی، بلکه با عمق وجود انسانی است که گاه در گمنامی تاریخ طبقه‌ خود، گم شده است. در کتاب «شکم» نوشته‌ احسان فولادی‌فرد که در نشرچشمه به چاپ رسیده، این مواجهه به شکلی صریح و تکان‌دهنده رخ می‌دهد. نویسنده از طریق شخصیت اکبر که  سالخورده و فرسوده است، ما را به درون دنیایی می‌برد که در آن، شکم نه فقط یک نیاز، بلکه میدانی برای بروز خشم، تحقیر، حسرت و مناسبات قدرت است. فولادی‌فرد با زبانی تند و بی‌پرده، نشان می‌دهد بدن چگونه تبدیل به‌ ستمی می‌شود که سال‌ها بر او روا داشته شده و چگونه شکم، خود به نمادی از مبارزه‌ بی‌امان برای حفظ آخرین بقایای انسانیت تبدیل می‌شود. 

احسان فولادی‌فرد متولد ۱۳۶۰، نویسنده‌ای است که ریشه‌های اصلی فعالیت او در دنیای سینما و ادبیات نمایشی شکل گرفته است. او که سابقه فعالیت در حوزه فیلم‌نامه‌نویسی و مستندسازی دارد، توانسته است تجربه‌ کارگردانی و سناریونویسی خود را به‌خوبی به دنیای کتاب بیاورد. این ویژگی باعث شده در آثار او، بویژه در کتاب «شکم»، با ریتمی بسیار تصویری روبه‌رو باشیم. فضاسازی‌ها، مکث‌ها و حتی نحوه‌ روایت داستان، دقیقاً شبیه به کات‌ها و قاب‌بندی‌های سینمایی است که به داستان جان می‌بخشد.

حرص و آز …