بازار
از حدود سال ۲۰۱۷ این شوخی‌ها در شبکه‌های اجتماعی گسترش پیدا کردند و تصویری تازه از جغد در ذهن کاربران شکل گرفت. دولینگو می‌توانست با این تصویر غیررسمی مقابله کند یا تلاش کند شخصیت خود را به همان شکل اولیه نگه دارد، اما راه متفاوتی انتخاب کرد. شرکت از شوخی کاربران استقبال کرد و به‌تدریج ویژگی‌های تازه‌ای به شخصیت جغد افزود. به این ترتیب، مخاطبان ناخواسته در شکل‌گیری یکی از مهم‌ترین دارایی‌های ارتباطی برند مشارکت کردند.
دوئو از نخستین سال‌های فعالیت دولینگو در سال ۲۰۱۱، نماد این اپلیکیشن بود. در بازطراحی سال ۲۰۱۸، چهره و حرکاتش تنوع بیشتری پیدا کرد تا بتواند احساسات مختلف را نشان دهد. بااین‌حال، نقطه عطف اصلی در سال ۲۰۲۱ رقم خورد. زمانی که تیم شبکه‌های اجتماعی دولینگو تصمیم گرفت جغد را از صفحه موبایل به ویدئوهای تیک‌تاک بیاورد.
دوئو با لباس عروسکی سبزرنگ در دفتر شرکت پرسه می‌زد، می‌رقصید، با کارکنان شوخی می‌کرد و به اتفاقات روز واکنش نشان می‌داد. حتی علاقه طنزآمیز او به دوآ لیپا، خواننده مشهور، به یکی از داستان‌های تکرارشونده برند تبدیل شد. حالا مردم فقط درباره یادگیری زبان صحبت نمی‌کردند. آنها می‌خواستند بدانند این جغد عجیب و بازیگوش در ویدئوی بعدی چه خواهد کرد.
تفاوت داشتن یک نماد با ساختن یک شخصیت
تجربه دولینگو تفاوت مهمی میان داشتن یک نماد تبلیغاتی و شخصیت‌پردازی برند را نشان می‌دهد. بسیاری از شرکت‌ها حیوان یا آدمک بامزه‌ای دارند که روی بسته‌بندی محصولات یا در تبلیغات ظاهر می‌شود. چنین نمادی به شناخته‌شدن و یادآوری برند کمک می‌کند، اما شخصیت‌پردازی زمانی اتفاق می‌افتد که آن چهره صاحب خلق‌وخو، عادت، علاقه و رفتار مشخصی شود. …
