چهارشنبه ۴ بهمن ۱۳۹۶ / Wednesday, 24 January, 2018

به‌ صعود ادامه‌ بده‌


به‌ صعود ادامه‌ بده‌
ایندیرا پریا دارشین‌ گاندی‌ از ۱۹ ژانویه‌ ۱۹۶۶ تا ۲۴ مارس‌ ۱۹۷۷ و از ۱۴ ژانویه‌ ۱۹۸۰ تا روز ترورش‌ ۳۱ اكتبر ۱۹۸۴ نخست‌وزیر هند بود. او دختر نخست‌وزیر سابق‌ جواهر لعل‌نهرو بود و هیچ‌ ارتباط‌ خانوادگی‌ با ماهاتما گاندی‌ نداشت‌ و تنها به‌ افتخار این‌ رهبر بزرگ‌ استقلال‌ هند نام‌ خانوادگی‌ آنها به‌ گاندی‌ تبدیل‌ شد.چرا كه‌ پدر ایندیرا یعنی‌ جواهر لعل‌ نهرو از همرزمان‌ گاندی‌ بزرگ‌ بود.
ایندیرا از برجسته‌ترین‌ و با تدبیرترین‌ رهبران‌ هند به‌ شمار می‌رود. پدرش‌ وكیلی‌ زبردست‌ و از رهبران‌ محبوب‌ جنبش‌ استقلال‌ هند بود. ایندیرا در ۱۹ نوامبر ۱۹۱۷ از مادری‌ جوان‌ متولد شد، تولد او با فعالیت‌های‌ سیاسی‌ پدرش‌ و كوشش‌های‌ گاندی‌ برای‌ آشنا كردن‌ مردم‌ با نوع‌ جدیدی‌ از انقلاب‌ همراه‌ بود. ایندیرا از كودكی‌ از مادر خود پرستاری‌ می‌كرد زیرا او سخت‌ بیمار بود. در جوانی‌ رهبری‌ جنبشی‌ را بر عهده‌ گرفت‌ كه‌ اعضای‌ آن‌ را دختران‌ و پسران‌ جوان‌ تشكیل‌ می‌دادند كه‌ نقشی‌ كوچك‌ اما موثر در پیشبرد جنبش‌ استقلال‌ هند ایفا كردند. گفته‌ می‌شود ایندیرا در كودكی‌ یك‌ بار سند مهمی‌ را كه‌ بعدها در اوایل‌ دهه‌ ۱۹۳۰ در پایه‌گذاری‌ انقلاب‌ هند نقش‌ موثری‌ داشت‌ در كیف‌ مدرسه‌ خود قرار داده‌ و از خانه‌ پدرش‌ كه‌ تحت‌ نظارت‌ شدید پلیس‌ بوده‌ بیرون‌ برده‌ و به‌ دست‌ همرزمان‌ پدرش‌ رسانده‌ است‌. در ۱۹۳۶ مادر ایندیرا، كامالا نهرو سرانجام‌ پس‌ از سال‌ها تحمل‌ بیماری‌ سل‌ جان‌ سپرد و ایندیرای‌ هفده‌ ساله‌ در حالی‌ تنهاتر شد كه‌ هرگز زندگی‌ خانوادگی‌ گرم‌ و مستحكمی‌ را تجربه‌ نكرده‌ بود. او در مدرسه‌ها و حتی‌ دانشگاه‌های‌ برجسته‌ زیادی‌ از جمله‌ آكسفورد به‌ تحصیل‌ پرداخت‌ اما به‌ دلیل‌ نمره‌های‌ ضعیفش‌ موفق‌ به‌ كسب‌ هیچ‌گونه‌ مدرك‌ آكادمیك‌ نشد.
در سال‌ ۱۹۴۲ ایندیرا با فرزگاندی‌ كه‌ یك‌ فعال‌ سیاسی‌ بود ازدواج‌ كرد و مدت‌ كمی‌ پس‌ از آن‌ هر دوی‌ آنها به‌ دلیل‌ شركت‌ در شورش‌ ملی‌ مردم‌ هند كه‌ ماهاتما گاندی‌ آغازگر آن‌ بود، دستگیر شدند و چندین‌ ماه‌ نیز در زنان‌ بسر بردند. در سال‌های‌ بعد از آن‌ ایندیرا صاحب‌ دو فرزند با نام‌های‌ راجیو و سانجیا گاندی‌ شد.
در سال‌ ۱۹۴۷ ایندیرا گاندی‌ در سازماندهی‌ كمپ‌های‌ پناهندگان‌ فعالیت‌ بسیاری‌ كرد و در برآورده‌ كردن‌ نیازهای‌ درمانی‌ پناهندگان‌ پاكستانی‌ كوشش‌ كرد.
ایندیرا و همسرش‌ در شهر آلاهاباد ساكن‌ بودند. همسرش‌ به‌ كار در روزنامه‌ حزب‌ كنگره‌ پرداخت‌. زندگی‌ آنها در ابتدا بسیار صمیمانه‌ بود اما با رفتن‌ ایندیرا به‌ دهلی‌ نزد پدر برای‌ حمایت‌ و كمك‌ به‌ او كه‌ در آن‌ زمان‌ نخست‌وزیر هند و تحت‌ فشار شدید سیاسی‌ بود، روابط‌ آنها به‌ سردی‌ گرایید.
در سال‌ ۱۹۵۲ فرز نماینده‌ شهر راتبارلی‌ شد و به‌ دهلی‌ رفت‌ اما در خانه‌یی‌ جدا از ایندیرا زندگی‌ می‌كرد. در سال‌ ۱۹۵۷ فرز دوباره‌ به‌ نمایندگی‌ شهر راتبارلی‌ برگزیده‌ شد اما اندكی‌ پس‌ از آن‌ دچار سكته‌ قلبی‌ شد و این‌ بیماری‌ موجب‌ نزدیكی‌ مجدد او با ایندیرا گردید و خانواده‌ ۴ نفره‌ آنها دوباره‌ شكلی‌ صمیمانه‌ به‌ خود گرفت‌. اما در سال‌ ۱۹۶۰ در حالی‌ كه‌ ایندیرا با نهرو برای‌ یك‌ دیدار سیاسی‌ در خارج‌ از كشور به‌ سر می‌برد، فرز درگذشت‌.
در سال‌ ۱۹۶۰ ایندیرا به‌ عنوان‌ رییس‌ كنگره‌ ملی‌ هند برگزیده‌ شد و همزمان‌ ریاست‌ كل‌ ستاد و كاركنان‌ پدرش‌ را نیز بر عهده‌ داشت‌. نهرو در سال‌ ۱۹۶۴ درگذشت‌ و ایندیرا با اصرار زیاد لعل‌ بهادر شاستری‌ در انتخابات‌ بعدی‌ شركت‌ كرد و به‌ كابینه‌ دولت‌ پیوست‌ و به‌ عنوان‌ وزیر اطلاعات‌ برگزیده‌ شد. چندی‌ بعد شاستری‌ نخست‌وزیر وقت‌ هند در تایلند درگذشت‌ و ایندیرا با حمایت‌ حامیانش‌ از جمله‌ رییس‌ كنگره‌ هند كاماراج‌ در رای‌گیری‌ كه‌ در یكی‌ از جلسات‌ حزب‌ كنگره‌ انجام‌ گرفت‌ در برابر دسایی‌ رقیبش‌ ۳۵۵ به‌ ۱۶۹ به‌ پیروزی‌ رسید و سومین‌ نخست‌وزیر هند و اولین‌ نخست‌وزیر زن‌ این‌ كشور شد.
دولت‌ با ثبات‌ ایندیرا نظم‌ و آرامش‌ و صلح‌ را به‌ كشور و رونق‌ و شكوفایی‌ را به‌ اقتصاد هند بازگرداند اما فعالیت‌های‌ شورشیان‌ در ایالات‌ پنجاب‌ و آسام‌ و ناآرامی‌های‌ كشمیر نتایج‌ مصیبت‌باری‌ داشت‌. برای‌ مبارزه‌ با جنبش‌ جدایی‌طلبان‌ كه‌ اعضای‌ آن‌ را مبارزان‌ سیك‌ تشكیل‌ می‌دادند و «بیند رندویل‌» آنها را رهبری‌ می‌كرد گاندی‌ دستور حمله‌ به‌ مقدس‌ترین‌ زیارتگاه‌ سیك‌ها به‌ نام‌ معبد طلایی‌ در شهر آمریت‌ مهر را صادر كرد. حمله‌ ارتش‌ باعث‌ كشته‌ شدن‌ عده‌ زیادی‌ از سیك‌هایی‌ شد كه‌ برای‌ اجرای‌ یكی‌ از مراسم‌ مهمشان‌ در این‌ زیارتگاه‌ گرد هم‌ آمده‌ بودند.
این‌ كشتار با قتل‌عام‌ سیك‌ها در چند شهر دیگر هند همراه‌ بود كه‌ در نوامبر سال‌ ۱۹۸۴ رخ‌ داد. سیك‌ها بسیار خشمگین‌ شدند و در ۳۱ اكتبر سال‌ ۱۹۸۴ دو تن‌ از محافظین‌ شخصی‌ گاندی‌ كه‌ سیك‌ بودند او را در باغ‌ منزلش‌ ترور كردند و ۱۶ گلوله‌ به‌ ناحیه‌ سینه‌ و شكم‌ او شلیك‌ كردند. گاندی‌ یك‌ ساعت‌ و نیم‌ بعد علی‌رغم‌ تلاش‌های‌ پزشكان‌ در بیمارستان‌ جان‌ سپرد و در سوم‌ نوامبر بنا بر یكی‌ از اعتقادات‌ دیرینه‌ هندوها بدنش‌ سوزانده‌ شد و بر كوهستان‌های‌ هندوستان‌ منتشر گردید.
صعود به‌ روایت‌ گاندی‌آیا هرگز از كوهی‌ بالا رفته‌اید؟ می‌بینید یك‌ مرتبه‌ به‌ قله‌ كوه‌ رسیده‌اید، فكر می‌كنید به‌ مرتفع‌ترین‌ نقطه‌ ممكن‌ رسیده‌اید. ولی‌ این‌ توهم‌ و خیالی‌ بیش‌ نیست‌ چون‌ به‌ یك‌ باره‌ متوجه‌ می‌شوید كوهی‌ كه‌ شما به‌ بالای‌ آن‌ صعود كرده‌اید یكی‌ از كوتاهترین‌ قله‌ها از یك‌ كوه‌ بزرگ‌ و مرتفع‌ بوده‌ است‌ و آن‌ كوه‌ قسمتی‌ از رشته‌ كوه‌های‌ سربه‌ فلك‌ كشیده‌ بوده‌ است‌ و این‌ تسلسل‌ و پیوستگی‌ همچنان‌ ادامه‌ دارد، كوه‌های‌ زیادی‌ برای‌ صعود باقی‌ مانده‌ است‌ و هر چقدر بیشتر صعود می‌كنی‌ باز هم‌ دلت‌ می‌خواهد به‌ صعود ادامه‌ بدهی‌.
«ایندیرا گاندی‌» می‌ گفت‌: حتی‌ اگر در راه‌ خدمت‌ به‌ ملتم‌ كشته‌ شوم‌، احساس‌ غرور خواهم‌ كرد زیرا مطمئنم‌ كه‌ هر قطره‌ از خونم‌ به‌ رشد و باروری‌ و پویایی‌ ملتم‌ كمك‌ خواهد كرد.
ایندیرا گاندی‌ این‌ جمله‌ را در یك‌ گردهمایی‌ سیاسی‌ درست‌ یك‌ روز قبل‌ از ترور خود بیان‌ كرده‌ است‌.


منبع : روزنامه اعتماد

مطالب مرتبط

پایان نامه تزار ...


پایان نامه تزار ...
«موریس پاله ئولوک» نویسنده نامی فرانسوی که مدتی سفارت کشورش در دربار تزار نیکلای دوم آخرین امپراطور روسیه تزاری را بر عهده داشت می‌گوید مسئولیت بخش بزرگی از حوادث خونین سالهای اولیه قرن بیستم میلادی در ایران بر عهده تزار نیکلای دوم است. به گفته وی انعقاد قرارداد تجزیه ایران در ۱۹۰۷، حادثه به توپ‌بستن مجلس شورای ملی و کشتار آزادیخواهان و روحانیون۱ در تهران در ۱۹۰۸، حمله مسلحانه به بارگاه امام هشتم شیعیان در ۱۹۱۳ و تمامی یاغیگریهای محمد‌علی شاه قاجار در برابر مردم که همزمان با شکل‌گیری نهضت مشروطه در ایران به وقوع پیوست، عموماً با دستور و خط‌دهی تزار نیکلای دوم آخرین امپراطوری روسیه صورت گرفت. اما تزار خود مرگ فجیع و هولناکی داشت. موریس پاله ئولوک که در هنگام قتل تزار و خانواده‌اش، سفیرکبیر فرانسه در مسکو بود، گزارش تکان دهنده این قتل دسته‌جمعی را در کتاب خاطرات خود آورده است. در این گزارش که در فصلی به نام «پرده‌ای از فجایع انقلاب اکتبر» منعکس گردیده، چنین می‌خوانیم:
مرگ «راسپوتین» کشیش مکاری که روح و جسم ملکه‌ی روسیه را تسخیر کرده بود، دیباچه‌ی سقوط حکومت سلطنتی روسیه بود. پس از مرگ وی، در ظرف چند روز، بلکه چند ساعت، کاخ حکومت تزاری فرو ریخت.
در روز دوازدهم ماه مارس ۱۹۱۷ آتش انقلاب زبانه کشید. در روز پانزدهم مارس امپراطور از سلطنت استعفا کرد. روز ۲۱ همان ماه تمام افراد خانواده‌ی امپراطوری، که بعد از آن به «خانواده‌ی رومانف» معروف شد، بنا بر اراده‌ی ملت در کاخ محبوس شدند.
در آغاز انقلاب، هنگامی که پادگان نظامی «پطروگراد» یاغی شده و آتش خشم ملت شعله‌ور گشته و سراسر پایتخت روسیه را خون و آتش فراگرفته بود، نیکلای دوم با عنوان فرمانده کل قوای روسیه در مرکز کل فرماندهی به سر می‌برد.
ولی در همان حال وزیران او هر یک بگوشه‌ای می‌گریختند، و مجلس ملی «دوما» در برابر یاغیگری و انقلاب بر خود می‌لرزید.
ملکه «آلکساندرا فئودورونا» با فرزندان خود در کاخ تنها بسر می‌برد. او در آغاز کار به اهمیت انقلاب پی نبرده بود و شاید اصلاً ظهور آن را امکان ناپذیر می‌پنداشت. ولی بعد به چشم خود دید که تمام قراولان مخصوص امپراطور و قزاقان رشید اسکورت شاهی و همچنین پاسبانان دربار به شورشیان پیوستند.. حتی بدتر از آن را دید... دید که نزدیک‌ترین خدمتگزارانش، و مخصوصاً آنها که مقام و عنوان و لقب و سردوشی و نشانها و امتیازات خود را در سایه‌ی توجه و محبت وی بدست آورده بودند نیز او را ترک گفته و تنهایش گذاشتند.
از بدبختی، یگانه پسر و دختر وی نیز به مرض سرخک شدیدی گرفتار شده بودند و ملکه‌ی تیره روز در آن کاخ در هم ریخته روز و شام به پرستاری ایشان مشغول بود.
ولی چنانکه خود نوشته است چیزی که فوق‌العاده او را پریشان می‌داشت بی‌خبری از احوال امپراطور بود. می‌دانست که سرداران وی نیز او را ترک گفته و گریخته‌اند از آن می‌ترسید که مبادا سران انقلاب او را به حبس افکنده و مجبور ساخته باشند که از اختیارات و حقوق سلطنتی چشم پوشد، و به ملت خود آزادی بیشتر عطا کند. بقول خودش این فکر «او را می‌کشت»، زیرا اگر امپراطور از «حقوقی که با تشریفات مخصوص دینی، از جانب خداوند بدو اعطا شده بود» می‌گذشت، در برابر پروردگار گناهی بخشایش ناپذیر مرتکب می‌شد!
عاقبت پس از هشت روز انتظار، که ملکه‌ی روسیه خود آن را «کابوس» خوانده است،‌ شوهرش را مانند محبوسی به کاخ آوردند. تزار مثل کسی که از بیماری سختی برخاسته باشد، بسیار لاغر و پژمرده بود. به محض ورود ملکه را مطمئن ساخت که برخلاف سوگندی که در روز تاجگذاری خویش در کلیسای «کرملین» خورده است، اقدامی نکرده و استعفا از سلطنت را بر تفویض اختیارات و حقوق امپراطوری به ملت ترجیح داده است!
در همان حال که تزار و ملکه تمام اقتدارات و امتیازات سلطنت را از دست داده به صورت افرادی بسیار عادی درآمده بودند، اتفاق شوم دیگری نیز مایه‌ی کمال نفرت و عذاب روحی ایشان گردید.
چند نفر سرباز و یک افسر در حدود ساعت نه شب ۲۲ ماه مارس،‌ تابوت دوست مقدس و عزیزشان «راسپوتین» را،‌که پس از قتل او محرمانه در کلیسای کوچکی در کاخ تزار سپرده شده بود، از گور بیرون کشیدند و به جنگل در چند فرسنگی «پطروگراد» بردند. آنجا جسد آن کشیش را از تابوت بدر آوردند و بالای توده‌ی عظیم هزیمی که به نفت آغشته بود قرار دادند و آتش زدند! لاشه راسپوتین شش ساعت تمام می‌سوخت و در تمام این مدت با آن که باد بسیار سردی می‌وزید و آن دود متعفن را مانند گردباد سیاهی به اطراف می‌پراکند، صدها تن از روستائیان بی‌حرکت و خاموش گرد آن آتش شوم حلقه زده با قیافه‌های بهت‌‌آمیز سرنوشت عزیزترین دوستان و مشاوران تزار را تماشا می‌کرند. همین که کار آتش به پایان رسید سربازان خاکستر راسپوتین راجمع کردند و در زیر برف پنهان ساختند.
پنج ماه بعد، در ماه اوت ۱۹۱۷ حکومت موقتی روسیه که مورد حملات و دشنامهای تهدید‌آمیز شورش‌طلبان بلشویک بود، وجود خانواده‌ی سلطنتی را در نزدیکی شهر «پطروگراد» مقتضی ندانست و برای اینکه ایشان را از خطر مرگ برهاند، دستور داد که تزار و ملکه و فرزندان و همراهان ایشان را به شهر «توبولسک» اولین مرحله‌ی راه دراز سیبری، که شهری آرام و دور افتاده بود، و مردم آن نیز از دوران حکومت تزار خاطرات خوشی داشتند،‌ منتقل سازند.
ولی برای زندانیان عزیمت ازکاخ سلطنتی به منزله‌ی تشدید مجازات و مشقات بود. اقامتگاه تازه با آنکه وسائل زندگانی کافی داشت، به نرده‌ای آهنین محدود بود و مانند زندانی از طرف قراولان حراست می‌شد.
حکومت موقتی روسیه تزار و ملکه را در انتخاب ندیمان و همراهان خود آزاد گذارده بود. برخی از درباریان، مانند سرهنگ ن. آجودان مخصوص تزار که همیشه مورد کمال توجه و مهربانی او بود، از همراهی خاندان سلطنتی سرباز زدند، ولی در عوض برخی دیگر، مثل سرهنگ تاتیس چف آجودان دیگر امپراطور، پرنس دولگروکی مارشال دربار، کنتس هندریکف و مادمازل شنایدر ندیمه‌‌های ملکه، بوتکین پزشک مخصوص و پی‌یر ژیلیار سویسی مربی ولیعهد، با کمال اشتیاق و گذشت، خود را در بدبختی شاه و ملکه شریک ساختند و همراه ایشان به تبعید‌گاه سیبری رفتند.
در شهر توبولسک به خانواده سلطنتی بسیار بد می‌گذشت. زیرا گذشته از تنهائی و زندگانی محدود بی‌روح و یکنواخت، مراقبت آشکار و نهانی جاسوسان دولت و حضور دائم قراولان هم مایه‌ی شکنجه و عذاب روحی ایشان بود. بی‌خبری از تحولات سیاسی روسیه نیز تزار و ملکه را فوق‌العاده نگران می‌داشت، و چون در ماه نوامبر خبر رسید که حکومت موقتی سرنگون گشته و زمام امور روسیه منحصراً به دست لنین پیشوای انقلابیون افتاده است، این نگرانی فزونتر گردید.
در اواخر دسامبر معلوم شد که حکومت دیکتاتوری بولشویک بر مخالفان خود مستولی شده ودر سراسر روسیه حکومت وحشت و ترور برقرار ساخته و با حربه‌ی تهدید و شکنجه و مردمکشی به قتل عام مخالفین و انهدام کلیساها و آثار مقدس و ملی و مؤسسات حکومت تزاری مشغول است.
این اخبار وحشت‌انگیز، نیکلای دوم را سخت متأثر و ملول ساخت... زیرا دریافت که باکناره‌گیری از سلطنت خبطی عظیم کرده است!... هنگامی که از پادشاهی استعفا کرد معتقد بود که این فداکاری کینه و عداوتی را که مردم روسیه نسبت به حکومت تزاری داشتند از میان برمی‌دارد و چون میان دولت و ملت اختلافی نماند، همگی یکدل و یک زبان بر ضد دشمن ملی قیام خواهند کرد و سربازان آلمان را از خاک روسیه بیرون خواهند راند...
چند روز بعد خبر رسید که دیکتاتورهای جدید کرملین با دولت آلمان از در صلح درآمده و در شهر بریست لیتوفسک پیمان مصالحه را امضا کرده و قسمتی ازخاک میهن را به دشمن سپرده‌اند!... ضمناً در جراید خوانده می‌شد که یکی از شرایط مصالحه از طرف آلمانیها این است که دولت انقلابی روسیه باید خانواده سلطنتی را «صحیح و سالم» به دولت آلمان تسلیم کند.
تزار از شنیدن این خبر برآشفت و به تغیر گفت: ـ توهین از این مصالحه بدتر نمی‌‌شود! مگر این که مخصوصاً این ماده را در مصالحه گنجانده باشند تا مرا در نظر ملت عزیزم کوچک و پست جلوه دهند...!
ملکه نیز فریاد کرد که: ـ اگر ما باید حفظ جان خود را مرهون آلمانیها باشیم، من ترجیح می‌دهم که بدست بلشویکها بمیرم!
گذشته از تأثرات شخصی و مصیبتهای ملی، زندانیان از لحاظ احتیاجات مادی هم در عذاب بودند.
هر روز از مقدار پول و مایحتاج زندگی و غذای ایشان کاسته می‌شد، تا کار به جائی رسید که جمعی از خدمتگزاران و ملازمین خود را مرخص کردند و در خوراک نیز به غذای سربازی قناعت نمودند. در همان حال مراقبت و حراست ایشان نیز به گروهی از سربازان سرخ سپرده شد که اصلاً با رعایت احترام و ادب بیگانه بودند و در مقابل دختران جوان تزار،‌ عمداً در وقاحت و حرکات ناشایست و بی‌ادبی افراط می‌کردند.
در روز ۲۲ آوریل ۱۹۱۸ از طرف کمیته‌ی اجرائیه مرکزی نماینده‌ای به نام بازیل یاکوبلف از مسکو وارد توبولسک گردید.
این مرد اختیارات فوق‌العاده داشت و مجاز بود هر کس را که سر از فرمانش بپیچد بی‌محاکمه تیرباران کند. یاکوبف نزد«نیکلای رومانف»، تزار سابق روسیه، رفت و به او ابلاغ کرد که «مأمور است وی را با تمام افراد خانواده و همراهانش به محلی که افشای نام آن هنوز مقتضی نیست منتقل سازد و این مسافرت چهار تا پنج روز طول خواهد کشید!» یاکوبلف با آنکه به سئوالات تشویش‌آمیز تزار، که مقصد و مقصود آن مسافرت مرموز را می‌پرسید، جواب روشنی نداد، از خلال گفته‌هایش چنین استنباط شد که دیکتاتورهای بولشویک می‌خواهند نیکلای دوم را به مسکو ببرند و به موجب قولی که به دولت آلمان داده‌اند به امضا و تصدیق مصالحه‌ی بریست لیتوفسک وادارش کنند. نیکلای از تصور این امر چنان متغیر شد که بی‌‌اختیار فریاد زد: ـ من مصالحه‌ی بریست لیتوفسک را تصدیق کنم؟... پیش از چنین جنایتی دست خود را خواهم برید!
سه ساعت بعداز نیمه شب ۲۶ آوریل نیکلای با ملکه و دختر کوچکش «ماری نیکولایونا» طریق سفر پیش گرفتند و سایر فرزندان و همراهان بعد از آن به ایشان پیوستند.
در ۲۳ ماه مه باز تمام افراد خانواده‌ی امپراطوری در شهر بزرگ صنعتی یکاترین بورگ که در مرکز ناحیه اورال قرار دارد جمع شدند و در خانه بسیار کوچکی که از هر طرف بوسیله‌ی سربازان سرخ مراقبت می‌شد، منزل کردند.
از آن پس با تزار و نزدیکان او در نهایت بی‌رحمی و سختی رفتار شد. نخست پنج‌تن از همراهان و بسیاری از خدمتگزاران ایشان را به زندان افکندند. سپس دو تن یهودی به نام یعقوب یوروسکی و شایاگولوسن چکین که از بولشویک‌های بسیار متعصب بودند، از طرف کمیته‌ی اجرائی مرکزی مسکو با دستورات سری و اختیارات نامحدود مأمور مراقبت ایشان شدند. یوروسکی برای اینکه بیشتر مراقب زندانیان باشد، در یکی از اطاقهای طبقه‌ی اول عمارت مسکن گزید تا از آنجا خانه کوچکی را که منزل نیکلای و ملکه و فرزندان ایشان بود، کاملاً تحت نظر داشته باشد.
بعلاوه در راهروها و جلوی تمام درها نیز قراولانی گماشت و این سختگیری‌ها زندگانی محبوسین را از آنچه در توبولسک بر آنان گذشته بود نیز به مراتب تلختر کرد.
در حدود ۱۲ماه ژوئیه در دستگاه یوروسکی و گولوس چکین تشویش و اضطرابی پدیدار شد و معلوم گردید که از چند هفته پیش، یک دسته از مخالفان انقلاب بنام «قوای سفید» به سرداری دریاسالار کولچاک با کمک دو فوج از اسران قدیمی چک از مشرق سیبری پیش می‌آیند و در همه جا بر قوای سرخ غالب گشته قریباً به نزدیکی یکاترین بورگ خواهند رسید.
گولوس چکین در برابر این خطر با شتاب راه مسکو پیش گرفت، تا درباره‌ی خانواده رومانوف از لنین دستورات لازم بگیرد.
روز شانزدهم ماه ژوئیه هم بر زندانیان مثل روزهای دیگر گذشت. پس از آنکه در ساعت هشت شام ساده‌ای خوردند، برای منصرف کردن و مشغول داشتن خویش به بازی ورق پرداختند. اماافکار پریشان و اضطرابات درونی آنان را واداشت در ساعت ده و نیم به رعایت حال امپراطور، که بیمار و علیل بود، به جامه خواب رفتند.
سه ساعت بعد ناگهان صدای چکمه‌های سنگین قراولان از اطاق مجاور، ایشان را بیدار کرد. یوروسکی با یکدسته سرباز وارد اطاق شد و با صدای وحشت‌انگیزی گفت: ـ برخیزید و زود لباس بپوشید... شما را باید به جای دیگری ببریم. زیرا قوای سفید به نزدیکی یکاترین بورگ رسیده‌اند.
همین که همگی لباس پوشیدند آنان را به طبقه‌ی زیرین عمارت بردند و در اطاق خالی تاریک و کوچکی گردآوردند. همه محبوسین یعنی امپراطور، ملکه و یک شاهزده پسر و چهار شاهزاده خانم و دکتر پوتکین و سه نوکر، که جمعاً یازده نفر بودند، در این اطاق جمع شدند و یکی از قراولان سرخ بایشان گفت: ـ همین‌جا صبر کنید!... چند دقیقه‌ی دیگر اتومبیل‌هائی برای بردن شما خواهد رسید.
محبوسین ظاهراً احساس خطری نمی‌کردند. ولی چون انتظار طولانی شد و امپراطور و ملکه بواسطه‌ی ضعف و کسالت اظهار خستگی کردند، تزار خواهش کرد که برای آن دو صندلی بیاورند.
دقیقه‌ای نگذشت که در با کمال شدت باز شد. یوروسکی کمیسر بولشویک با دوازده سرباز سرخ که هر یک تپانچه‌ای در دست داشت، وارد شدند. یوروسکی بی‌آنکه سخنی گوید تپانچه‌ی خودرا به طرف نیکلای خالی کرد و او بر زمین افتاد. سربازان نیز سایر محبوسین را که از ترس بر جا خشک شده بودند، میان خود تقسیم کرده آنان را با کمال بی‌رحمی و در یک چشم بر هم زدن از پای درآوردند... این فاجعه در کمتر از دو دقیقه انجام گرفت!
ولی هنوز کار جنایتگران به پایان نرسیده بود. پس از کشتن آنان بایستی اجساد ایشان را نیز نابود کنند و این امر شومترین و ننگین‌ترین اعمال آنها بود. مسکو دستور داده بود که از تزار و بستگان و نزدیکان او هیچگونه اثری باقی نگذارند و ترتیب کشتار و نابود کردن اجساد آنان به تفصیل از طرف کمیته اجرائی مرکزی که از لنین، تروتسکی، سوردلف و زینوویف و زنیسکی تشکیل می‌شد، معین شده بود. حتی دیکتاتورهای مسکو از ترس اینکه مبادا سربازان روسی از کشتار تزار خودداری کنند، ‌احتیاطاً چند سرباز آلمانی هم به سربازان سرخی که مأمور ارتکاب این عمل فجیع بودند، افزودند.
برای نابود کردن اجساد مق+تولین، یوروسکی دستور داد که آنها را همچنان گرم و خون‌آلود درکامیونی بار کردند و به سرعت به یکی از جنگلهای نزدیک یکاترین بورگ بردند... در این جنگل میان درختان انبوه، زمین مسطحی بود و در آن میان چاهی از آثار یک معدن متروک قدیمی وجود داشت. این محل را یوروسکی از چند روز پیش مخصوصاً برای انجام مأموریت خویش در نظر گرفته بود.
در آنجا کشتگان را از کامیون فرو ریختند. نخست اشیاء کوچک و قیمتی مانند انگشتری و صلیب و گردن‌‌بند و مدال و امثال آن را از ایشان جدا کردند. سپس همگی را برهنه ساختند و در نهایت قساوت با ساطورهای قصابی قطعه قطعه کردند و یکصد و نود کیلوگرم تیزاب بر آن قطعات ریختند تا گوشت و استخوان را حل و نابود کنند و آنچه را که باقی ماند با دویست لیتر نفت آتش زدند. پس از آن نیز آنچه را که از این اعمال نفرت‌انگیز شنیع باقی ماند، با بیل به چاه معدن متروک قدیمی فرو ریختند....!
بدین ترتیب در شانزدهم و هفدهم ژوئیه ۱۹۱۸ نمایش دیگری از شومترین پرده‌های جنایتکاری اولادآدم در صحنه‌ی پرآشوب جهان به پایان رسید!

وبگردی
نزولخواران تسبیح به دست و پینه بر پیشانی
نزولخواران تسبیح به دست و پینه بر پیشانی - حسام الدین آشنا، مشاور فرهنگی رییس جمهور نوشت: رئیس یکی از صندوق ها با اسلحه به بانک مرکزی می رفت و تهدید می کرد. او همچنین در توئیت دیگری یادآور شد: روحانی هزینه مبارزه بی امان با نزولخواران تسبیح به دست و پینه بر پیشانی را می دهد.
نفت‌کش در تهران منفجر شده بود!
نفت‌کش در تهران منفجر شده بود! - شرکتی که یک‌شبه می‌توان آن را در اوج تحریم به استاد پیر و از نفس افتاده ترافیک رییس دولت قبل سپرد و بعد از آن، ناگهان در آزمون و خطایی دیگر به جوانی میدان داد.
دماوند،بزرگترین کشتی جنگی ایران در حال از دست رفتن است!
دماوند،بزرگترین کشتی جنگی ایران در حال از دست رفتن است! - دو هفته پس از بروز حادثه برای ناوچه دماوند بزرگترین کشتی جنگی ایران در دریای خزر، رسانه‌های روسیه با تفسیر تصاویر منتشر شده اخیر از وضعیت این شناور مدعی شده‌اند که بخش‌های زیادی از دماوند که سه سال پیش به ناوگان شمال نیروی دریایی ایران اضافه شده به زیر آب رفته و شکستگی آشکاری در قسمت پد بالگرد آن مشاهده می‌شود.
افشای راز یک ازدواج عجیب!
افشای راز یک ازدواج عجیب! - دو سال بعد، اخبار رابطه عاشقانه همسرش با یک نوجوان، مانند یک سیلی بر صورت اوزیر بود. بویژه آنکه، دخترشان لورنس، همکلاسی ماکرون بود.
تصاویر: ضرب و شتم چند روحانی توسط جوانی در قم
تصاویر: ضرب و شتم چند روحانی توسط جوانی در قم - یک جوان در حوالی چهارراه بیمارستان قم به چند روحانی حمله کرد و دو تن از آنها را زخمی کرد به گفته شاهدان ضارب یک خودرو را نیز به آتش کشید و متواری شد.
فیلم دیدنی از لحظه دستگیری باند سارقان مسلح/ شلیک پلیس به سمت سارقان
فیلم دیدنی از لحظه دستگیری باند سارقان مسلح/ شلیک پلیس به سمت سارقان - باند چهار نفره سارقان مسلح که قصد داشتند امروز از یک طلافروشی در یافت‌آباد سرقت کنند، ساعت 10 صبح امروز در یک عملیات غافلگیرانه توسط ماموران پلیس دستگیر شدند.
فیلم/ افشای پشت پرده کاسبی با خون ایرانیان
فیلم/ افشای پشت پرده کاسبی با خون ایرانیان - رئیس سازمان انتقال خون و مسئول سابق امور کارکنان شرکت پالایش و پژوهش خون با حضور مقابل دوربین فارس از برخی تخلفات در زمینه پلاسمای خون پرده برداشتند.
سلطان حاشیه از عکس مادرزنش رونمایی کرد!
سلطان حاشیه از عکس مادرزنش رونمایی کرد! - محسن افشانی بازیگر سینما و تلویزیون از جدیدترین عکس حاشیه ای خود با مادر زنش رونمایی کرد.
عباس عبدی به سردارسلیمانی : جانفشانی‌ها تبدیل به سرمایه ملی نشده‌اند
عباس عبدی به سردارسلیمانی : جانفشانی‌ها تبدیل به سرمایه ملی نشده‌اند - یکی از موارد پیش‌آمده در این اعتراضات آتش‌زدن پرچم کشور بود که واکنش و تاسف بسیاری را برانگیخت؛ به طوری که مقام رهبری نیز به آن اشاره کردند. در آخرین واکنش‌ها...
ابعاد حقوقی جدال علی مطهری با آستان قدس
ابعاد حقوقی جدال علی مطهری با آستان قدس - 38 شرکت که جزء بزرگترین کارتل های اقتصادی کشور هستند، متعلق به آستان قدس است. بنابراین آستان قدس کنونی، آستان قدسی نیست که حضرت امام در نامه خود از آن سخن گفته‌اند.
مقایسه بودجه مراکز حوزوی با دانشگاه ها
مقایسه بودجه مراکز حوزوی با دانشگاه ها - به‌جز وزارت ارشاد، هیچ‌یک از این 40 ارگان و نهاد در قبال میلیاردها تومان بودجه‌هایی که دریافت می‌دارند پاسخگو نبوده نیستند.
ویدئویی از لحظات اولیه برخورد کشتی چینی با نفتکش سانچی و انفجار
ویدئویی از لحظات اولیه برخورد کشتی چینی با نفتکش سانچی و انفجار - ویدئویی از لحظات اولیه برخورد کشتی چینی با نفتکش سانچی و انفجار
فیلم/ گریه شدید وزیر کار در گفت‌و‌گوی تلفنی با خانواده خدمه نفتکش «سانچی»
فیلم/ گریه شدید وزیر کار در گفت‌و‌گوی تلفنی با خانواده خدمه نفتکش «سانچی» - علی ربیعی وزیر کار، رفاه و امور اجتماعی در گفت‌وگوی تلفنی با خانواده یکی از خدمه نفتکش «سانچی» اظهار همدردی کرد.
تصاویر هولناک از آخرین لحظات کشتی سانچی
تصاویر هولناک از آخرین لحظات کشتی سانچی - توقف عملیات خنک سازی و مهار آتش در شب گذشته، موجب رسیدن آتش به مخازن سمت چپ کشتی و انفجارهای شدید صبح امروز شد که در نهایت پس از چند ساعت به غرق شدن کامل نفتکش ایرانی انجامید.
عکس خواستگاری کریم انصاریفرد از دختر یونانی با زمرد گرانقیمت
عکس خواستگاری کریم انصاریفرد از دختر یونانی با زمرد گرانقیمت - رسانه های مطرح یونانی با انتشار تصاویری از رابطه عاطفی ملی پوش ایرانی باشگاه المپیاکوس با یک میلیاردر یونانی - آمریکایی پرده برداشتند و مدعی شدند این دو تصمیم خود را برای ازدواج قطعی کرده اند.
چرا حداد و ولایتی بیشتر از 50 شغل دارند؟
چرا حداد و ولایتی بیشتر از 50 شغل دارند؟ - بخشی از تکثر مسئولیت های بعضی چهره‌های سیاسی به بی‌اعتمادی نظام به افراد کارآمد برمی‌گردد و علت دیگر این موضوع، اعتماد غیرمعقول به این افراد است. با این حال این افراد هرچقدر هم که توانمند باشند، از نظر روان شناسی و انسان شناسی در بخشی از مسئولیت های خود ناموفقند.
فیلم نابغه ۱۰ ساله‌ طراح خودرو / قبلی هم انرژی هسته ای کشف کرده بود!
فیلم نابغه ۱۰ ساله‌ طراح خودرو / قبلی هم انرژی هسته ای کشف کرده بود! - فیلم - حسین عطایی ۱۰ سال دارد و در حوزه طراحی مفهومی خودرو فعالیت می کند. او ۶ اختراع ثبت شده دارد، مدرسه نمی رود و از دو شرکت تسلا و ولوو دعوت به همکاری شده است. او مشاور رییس سازمان برنامه و بودجه است. گفتگوی رضا رشیدپور با نابغه ١٠ساله طراحی خودرو را اینجا ببینید.
تست تصادف سمند در انگلیس / فقط با سرعت 50 کیلومتر در ساعت !
تست تصادف سمند در انگلیس / فقط با سرعت 50 کیلومتر در ساعت ! - تست برخورد جلوی خودرو با سرعت 50 کیلومتر در ساعت برای سمند TU5 ، توسط یکی از سازمانهای معتبر ارزیابی خودرو در انگلستان صورت گرفت.
فیلم جنجالی از حجت الاسلام قاسمیان در کرمانشاه
فیلم جنجالی از حجت الاسلام قاسمیان در کرمانشاه - این فیلم حواشی زیادی را در فضای مجازی به همراه داشته است.
پربازدیدها