به گزارش ایسنا، طی روزهای اخیر مطالبی در فضای رسانهای و شبکههای اجتماعی منتشر شد که در آن ادعا میشد تعدادی از مرغداران، مرغهای تخمگذار مسن را به دلیل زیان تولید و ناتوانی در تامین خوراک، داخل سالنها با گاز خفه کردهاند. در این مطالب همچنین عنوان شده بود که مرغهای معدومشده پس از آن به مصرف صنایع تولید خمیر مرغ رسیدهاند.
انتشار این مطالب، در کنار واکنشهای ایجادشده، یک ابهام اساسی را درباره فرایند خروج مرغهای تخمگذار از چرخه تولید به وجود آورد. آیا رسیدن مرغ به پایان دوره اقتصادی به معنای معدومسازی آن است یا این مرغها پس از توقف تولید، همچنان بازار مصرف مشخصی دارند؟ ابهام دیگر به نقش سازمان دامپزشکی مربوط میشد؛ زیرا در برخی مطالب، دریافت مجوز از دستگاههای متولی در کنار موضوع حذف مرغها مطرح شده بود، بدون آنکه تفاوت میان مجوز خروج و حمل بهداشتی با مجوز معدومسازی روشن شود. از سوی دیگر، مشخص نبود تصمیم برای خروج یک گله از چرخه تولید بر چه مبنایی گرفته میشود و آیا سن حذف مرغهای تخمگذار همواره ثابت است؟
پیر شدن مرغ، به معنای بیمصرف شدن آن نیست
محمد مرادی، مدیرعامل اتحادیه مرکزی مرغداران مرغ تخمگذار میهن در گفتوگو با ایسنا، درباره ادعای خفهکردن مرغهای تخمگذار مسن در سالنها، با تاکید بر اینکه این ادعا را با قاطعیت رد میکند، اظهار کرد: مسائل مربوط به صنعت مرغ تخمگذار باید براساس اطلاعات دقیق از سوی تولیدکنندگان، تشکلهای صنفی یا مسئولان متولی در بخش دولتی و خصوصی مطرح شود. بیان چنین مطالبی بدون ارائه اطلاعات مستند میتواند تصویری نادرست از روند فعالیت واحدهای تولیدی ایجاد کند.
وی با اشاره به تفاوت میان «حذف گله» و «معدومسازی» گفت: مرغ تخمگذار پس از پایان دوره اقتصادی خود همچنان ارزش مصرفی و بازار مشخص دارد. این مرغها فروخته میشوند و تولیدکننده در مقابل آنها پول دریافت میکند؛ بنابراین از بین بردن مرغی که دارای ارزش اقتصادی است، اقدام منطقی و متعارفی نیست. اصطلاح «مرغ پیر» که در مطالب منتشرشده به کار رفته، به مرغ تخمگذاری اشاره دارد که دوره اقتصادی تولید آن به پایان رسیده است. پایان این دوره به معنای بیمصرفشدن مرغ نیست، بلکه نشان میدهد ادامه نگهداری آن برای تولید تخممرغ، …
