به گزارش ایسنا، با آغاز اجرای قانون برنامه هفتم پیشرفت از ابتدای سال ۱۴۰۳، پایش مستمر عملکرد بخش برق برای ارزیابی میزان تحقق اهداف تعیینشده از اهمیت ویژهای برخوردار است. گزارش تازه مرکز پژوهشهای مجلس از وضعیت شاخصهای برق در سال ۱۴۰۴، به عنوان دومین سال اجرای این قانون، نشان میدهد که اگرچه در برخی شاخصها پیشرفت مناسبی حاصل شده، اما در تعدادی از مهمترین اهداف برنامه، عملکرد وزارت نیرو همچنان با فاصله قابل توجهی از اهداف تعیینشده قرار دارد.
بر اساس این گزارش، شاخصهایی همچون ظرفیت اسمی تولید برق، مجموع تولید برق، ظرفیت و تولید برق تجدیدپذیر و سهم معاملات برق در بورس انرژی در سال گذشته روند قابل قبولی داشتهاند. با این حال، در شاخصهایی از جمله افزایش توان تولید همزمان در اوج بار، راندمان نیروگاههای حرارتی، مجموع تبادلات برونمرزی، کاهش حداکثر نیاز مصرف در زمان اوج و بار تأمیننشده در زمان اوج، عملکرد مطلوبی ثبت نشده و در صورت تداوم این روند، دستیابی به اهداف برنامه هفتم با چالش جدی مواجه خواهد شد.
فاصله معنادار تولید برق در اوج بار با اهداف برنامه
مطابق اهداف تعیینشده در قانون برنامه هفتم پیشرفت، حداکثر توان تولید برق در زمان اوج بار باید در پایان برنامه به ۸۷ هزار و ۱۴۰ مگاوات و در پایان سال دوم اجرای برنامه (۱۴۰۴) به ۷۶ هزار و ۱۹۱ مگاوات میرسید. این در حالی است که حداکثر توان تولید برق در زمان اوج بار در سال گذشته به ۶۲ هزار و ۷۵۱ مگاوات رسید که فاصله قابل توجهی با هدف تعیینشده دارد. بر همین اساس، مرکز پژوهشهای مجلس عملکرد وزارت نیرو در افزایش توان تولید همزمان در اوج تقاضا را در پایان سال دوم برنامه، تنها معادل ۱۳.۸ درصد هدف تعیینشده ارزیابی کرده است.
تحقق ۵۱.۳ درصدی توسعه ظرفیت نیروگاهی
بر اساس قانون برنامه هفتم، ظرفیت اسمی نصبشده نیروگاهی باید تا پایان برنامه به ۱۲۴ هزار و ۴۸۵ مگاوات برسد. برای تحقق این هدف، طبق برش سالانه برنامه، ظرفیت منصوبه باید تا پایان سال ۱۴۰۴ به ۱۰۴ هزار و ۷۸۲ مگاوات میرسید. با این حال، مجموع ظرفیت نیروگاهی اضافهشده به شبکه برق کشور از ابتدای اجرای برنامه تاکنون ۶۵۷۳ مگاوات بوده است که نشان میدهد عملکرد برنامه در دو سال نخست تنها معادل ۵۱.۳ درصد بوده …
