استانها
بهگزارش خبرگزاری تسنیم از تبریز، بادهای تند ارتفاعات عونبنعلی تبریز، پس از 15 سال دوباره قرار است پرههای غولپیکری را به حرکت درآورند که سالها در خوابی عمیق، تنها نقش یک المان بصری را بازی میکردند؛ توربینهایی که با پیگیری مستمر رسانهای و ورود قاطعانه دادستانی، سرانجام از طلسم پاسکاریهای اداری رها شدند.
در روزهایی که ناترازی برق، صنعت و اقتصاد را تحت فشار قرار داده است، بازگشت توربینهای بادی عینالی به مدار تولید، پیام روشنی از تقابل «اراده قضایی» با «ترک فعلهای مدیریتی» است. تسنیم در این گزارش تحلیلی، پشتپرده خروج این زیرساختهای استراتژیک از انجماد 15 ساله را بررسی میکند.
مدیرعامل سازمان توسعه و عمران عونبنعلی از آمادهسازی و بازگشت توربینهای بادی ارتفاعات تبریز به چرخه تولید برق خبر داد؛ اقدامی که پس از بازدید میدانی و ضربالاجل معاون دادستان تبریز در اردیبهشتماه سال جاری به سرانجام رسید تا به هدررفت سرمایه ملی در این پروژه پایان دهد.
بادی که میوزید و سرمایهای که هدر میرفت
ارتفاعات سرخرنگ عینالی در تبریز، با متوسط سرعت باد مطلوب (حداقل 4 متر بر ثانیه برای چرخش توربین)، یکی از مستعدترین نقاط برای تولید انرژی پاک در یک کلانشهر صنعتی است. با این حال، توربینهای 660 کیلوواتی که در سال 1388 بر فراز این کوه نصب شدند، خیلی زود از حرکت ایستادند.
خبرگزاری تسنیم در اردیبهشت 1404، در یک گزارش انتقادی و هشدارآمیز با عنوان «توربینهای عینالی؛ زخمی بر پیکره بحران انرژی»، به کالبدشکافی این انجماد مرگبار پرداخت. در آن گزارش تأکید شد که عمر مفید این سازهها 20 سال است و دستگاههای متولی، با پاسکاری مداوم مسئولیت بین شهرداری و شرکت برق منطقهای، در حال تبدیل کردن یک سرمایه عظیم ملی به «لاشههای عظیمالجثه فلزی» هستند؛ آن هم در شرایطی که استان آذربایجان شرقی با تجربه موفق نیروگاه بادی 50 مگاواتی آقکند میانه، پتانسیل بالای خود را در این حوزه ثابت کرده بود.
شمشیر عدالت بر گره کور 15 ساله
گزارشهای مستمر تسنیم و مطالبهگری کارشناسان انرژی، سرانجام در اردیبهشت 1405 به ثمر نشست. ورود معاون دادستان تبریز به پرونده توربینهای عینالی به عنوان مدعیالعموم، نقطه عطفی بود که قواعد بازی را تغییر داد. بازدید میدانی …
