هفتاد و پنج سال از انتشار «ناطور دشت» میگذرد، اما هولدن کالفیلد، نوجوان معترض و سرکش این رمان، همچنان در فرهنگ آمریکایی و ادبیات جهان حضوری پررنگ دارد.
به گزارش فرارو به نقل از نیویورک تایمز، ۲۵ تیر امسال مصادف با هفتاد و پنجمین سالگرد انتشار رمان «ناطور دشت» اثر جی.دی. سلینجر است. کتابی که از زمان انتشار در سال ۱۹۵۱ تاکنون نهتنها جایگاه خود را در ادبیات آمریکا حفظ کرده، بلکه به یکی از ماندگارترین روایتهای نوجوانی، بیگانگی و جستوجوی هویت تبدیل شده است.
اگرچه این رمان در طول دههها مخالفان و منتقدان بسیاری داشته، اما نفوذ فرهنگی آن به اندازهای بوده که همچنان در کنار آثار بزرگ ادبیات آمریکا قرار میگیرد. «ناطور دشت» از ممنوعیتهای مختلف در مدارس و کتابخانهها جان سالم به در برده و الهامبخش نویسندگان، هنرمندان و موسیقیدانان متعددی بوده است. انتقاد تند هولدن کالفیلد از «تظاهر» و «ریاکاری» جامعه نیز سالها پیش از ظهور شبکههای اجتماعی، موضوعی را مطرح میکرد که امروز با عنوان «اصالت» شناخته میشود.
این رمان که عمدتاً در نیویورک میگذرد، داستان سه روز از زندگی هولدن کالفیلد، نوجوانی ۱۶ ساله را روایت میکند که پس از اخراج از مدرسه شبانهروزی خود، سرگردان در خیابانهای منهتن پرسه میزند. روایت کتاب از زبان خود هولدن و در قالب گفتوگویی صمیمی و اعترافگونه ارائه میشود؛ گویی نوجوانی در حال بازگو کردن بحران روحی و روانی خود برای مخاطب است.
از زمان انتشار، بیش از ۸۰ میلیون نسخه از این کتاب در سراسر جهان به فروش رسیده و با وجود گذشت دههها، هرگز از چرخه چاپ خارج نشده است. زبان عامیانه و اصطلاحات ویژه دهه ۱۹۵۰ آمریکا ممکن است امروز قدیمی به نظر برسند، اما همچنان بخشی از جذابیت منحصربهفرد اثر را تشکیل میدهند.
پیش از آنکه رمانهایی مانند «حباب شیشهای» سیلویا پلات یا «در جاده» جک کروآک به نمادهای سرگشتگی نسل جوان تبدیل شوند، هولدن کالفیلد صدای نسلی بود که احساس میکرد در جهان پیرامون خود جایی ندارد. او در طول داستان با تنهایی، خشونت، ناامیدی و سردرگمی دستوپنجه نرم میکند. از درگیری با همکلاسیها گرفته تا شبگردی در نیویورک، ملاقات با معلمان سابق، سر زدن به موزهها، هتلها و پارکها، همه این تجربهها تصویری از نوجوانی آسیبپذیر اما هوشمند …
