به گزارش ایرنا، دیوارها بلندتر شدهاند؛ آنقدر بلند که دیگر از حیاط خانهها چیزی دیده نمیشود. روزگاری درختهای پرتقال، نارنج و شمشاد، بخشی از منظره محلههای تنکابن بودند. سبزی خانهها از پشت حصارها بیرون میزد و به خیابان جان میداد. امروز اما آپارتمانها و دیوارهای بلند، این تصویر را تغییر دادهاند. هویت و اصالت بسیاری از محلههای شهرهای شمالی، به سرعت در حال نابودی و قرار گرفتن پشت دیوارهای بلند و آپارتمانسازی است.
اما تنکابنیها، پاسخی متفاوت برای این تغییر پیدا کردهاند که دستکم قدری این وضعیت را تعدیل میکند و قرار است هویت و عناصر بومی محلی به محلههای شهر تزریق شود. یعنی به جای آنکه دیوارها فقط مرز باشند، روایتگر میشوند. در طرح محلههای رنگی که متولی آن شهرداری تنکابن است، هنرمندان و گرافیستها دیوارهای شهر را به بوم نقاشی تبدیل کردهاند. هر محله، متناسب با گذشته، فرهنگ یا ویژگیهایش، رنگ و تصویری تازه پیدا میکند؛ مثلا محله آزادی به دلیل آنکه در همسایگی ساحل است،دیوارها رنگ و بوی ساحلی دارند. تصاویری که قرار نیست فقط شهر را زیباتر کنند، بلکه میخواهند چیزی از حافظه و هویت محله را دوباره به خیابان بازگردانند.
البته این ایدهی تازهای نیست. در بسیاری از شهرهای جهان، دیوارها سالهاست از یک مرز ساده فراتر رفتهاند و به بخشی از هویت شهری تبدیل شدهاند. مشهورترین نمونه شاید آثار بنکسی، هنرمند ناشناس بریتانیایی باشد؛ نقاشیهایی که روی دیوارهای شهرها شکل گرفتند و بعدها به نمادهایی فرهنگی و حتی جاذبههای گردشگری تبدیل شدند. اما در بسیاری از شهرهای دیگر، هنر دیواری بیش از آنکه به یک هنرمند وابسته باشد، ابزاری برای جان بخشیدن به محلهها و بازگرداندن هویت به فضاهای شهری است. تنکابن هم حالا تلاش میکند با همین نگاه، روایت تازهای روی دیوارهای شهرش ثبت کند.
جانبخشی به محلهها
در این بین تجربه شهرهای مختلف دنیا نشان میدهد که نقاشیهای دیواری موفق، فقط شهر را رنگآمیزی نمیکنند. وقتی هر محله روایت و هویت خودش را روی دیوارها میبیند، ارتباط شهروندان با فضای عمومی عمیقتر میشود. این موضوع میتواند هم کیفیت بصری شهر را ارتقا دهد و هم مشارکت مردم در حفظ و نگهداری محله را افزایش دهد.
یک کارشناس طراحی و برندسازی در همین ارتباط …
