به گزارش رکنا، راهروهای شلوغ، سالنهای انتظار مملو از بیمار، صفهای طولانی مقابل درمانگاههای تخصصی و همراهانی که از صبح زود برای گرفتن یک نوبت ویزیت یا پیدا کردن تخت خالی چشمانتظار ماندهاند، اگر این روزها سری به بیمارستانهای دولتی بزنید، با چنین تصاویری روبهرو خواهید شد که شاید بیش از هر آمار و عددی گویای حال این روزهای نظام درمان کشور باشد.
این ازدحام، تنها نتیجه افزایش بار بیماریها نیست؛ بلکه حاکی از تغییر مسیر بیماران از بخش خصوصی به بیمارستانهای دولتی است، بیمارانی که با جهش هزینههای درمان، دیگر توان پرداخت تعرفههای بخش خصوصی را ندارند و ناچارند خدمات موردنیاز خود را در مراکز دولتی جستوجو کنند؛ مراکزی که حالا زیر بار مراجعات روزافزون، بیش از هر زمان دیگری تحت فشار قرار گرفتهاند.
این تصویر، با آمارهای رسمی نیز تأیید میشود. تعرفه خدمات تشخیصی و درمانی در سال 1405 بهطور متوسط 35 درصد افزایش یافت؛ تصمیمی که اعلام شد با این هدف گرفته میشود تا بخشی از مشکلات مالی نظام سلامت را برطرف کند و هدف آن نزدیک کردن تعرفهها به هزینه واقعی ارائه خدمات، کاهش فشار مالی بر مراکز درمانی و ایجاد انگیزه بیشتر برای ارائهدهندگان خدمات سلامت عنوان شد اما چند ماه پس از اجرای تعرفههای جدید، پرسش مهمی پیشِروی نظام سلامت قرار گرفته است؛ این افزایش تعرفهها دقیقاً بهنفع چهکسی تمام شد؟
رشد 45درصدی مراجعه بیماران به بخش دولتی از تبعات افزایش هزینههای درمان
نگاهی به وضعیت امروز نظام بهداشت و درمان کشور، پاسخ امیدوارکنندهای به این پرسش نمیدهد، مردم بیش از گذشته از هزینههای درمان گلایه دارند و سهم پرداخت از جیب آنها افزایش یافته است؛ بیمارستانها همچنان از کمبود نقدینگی، تأخیرهای چندماهه بیمهها در پرداخت مطالبات و مشکلات مالی سخن میگویند؛ کادر درمان نیز معتقدند افزایش تعرفهها بهمعنای برقراری عدالت در نظام پرداخت نبوده است، در این میان، تنها اتفاقی که با آمار رسمی قابل مشاهده است، افزایش چشمگیر مراجعات به بیمارستانهای دولتی است؛ مراجعاتی که بهگفته رئیس دانشگاه علوم پزشکی ایران، تنها در خردادماه امسال نسبت به مدت …
