به گزارش سایت دیدبان ایران، در ژوئن ۲۰۲۴، شرکت کوچکی به نام زانسکار یک نیروگاه زمینگرمایی در نیومکزیکو خریداری کرد که اوضاع خوبی نداشت. دمای آب مخزن زیرزمینی این نیروگاه روزبهروز پایینتر میآمد و عملاً راهاندازی آن دیگر مقرونبهصرفه نبود. اما دو سال بعد، همان نیروگاه دوباره با ظرفیت کامل کار میکند. شرکت با استفاده از مدلسازی پیشرفته و فناوری نوین حفاری، موفق شد جای بهتری برای چاه جدید پیدا و کل مجموعه را دوباره سرپا کند. نیروگاههای زمینگرمایی معمولی به شرایط خاص زیرزمینی وابستهاند. آب داغ از میان سنگهای شکسته میگذرد، گرما را جذب میکند و سپس در نیروگاه از آن برای تولید برق استفاده میشود. اگر دمای آب به اندازهی کافی بالا نباشد یا جریان آن کم باشد، نیروگاه به بازدهی مناسب نمیرسد.
ساینسنیور، نیروگاه لایتنینگ داک در سال ۲۰۱۳ شروع به کار کرد و ابتدا دو چاه تولیدی داشت که آب مورد نیاز را تأمین میکردند. کاهش دما در چاههای زمینگرمایی پدیدهی جدیدی نیست و معمولاً سالانه بین ۰٫۵ تا ۱٫۱ درجهی سانتیگراد افت دما رخ میدهد. اما در این سایت خاص، اوضاع بسیار بدتر بود.
در پنج سال منتهی به خریداری مجموعه توسط زانسکار، دمای چاهها حدود ۲۷٫۸ درجهی سانتیگراد کاهش پیدا کرده بود؛ یعنی سالانه حدود ۵٫۶ درجه. وقتی شرکت زانسکار نیروگاه را خرید، دمای آب ورودی تنها ۱۲۱ درجهی سانتیگراد بود، درحالیکه نیروگاه برای کارکرد مؤثر به دمای حداقل ۱۵۴ درجهی سانتیگراد نیاز داشت.
زانسکار با استفاده از تکنیکهای پیشرفتهی مدلسازی مبتنی بر هوش مصنوعی و یادگیری ماشین، شرایط زیرزمینی را با دقت نقشهبرداری کرد. نتیجهی بررسیها نشان داد چاههای قبلی با عمق حدود ۷۶۰ متر نسبتاً کمعمق بودند و در بهترین نقطه قرار نداشتند.
مدلسازیهای شرکت پیشبینی کرد که اگر چاه جدیدی در جای مناسب و با عمق بیشتر حفر شود، نیروگاه دوباره به راندمان قبلی بازخواهد گشت. تیم حفاری چاه جدید را تا عمق حدود ۲۴۴۰ متر پایین برد و در می ۲۰۲۵ به بهرهبرداری رساند. رویکرد فناورانه زانسکار موجب شد که خطر حفاریهای چندمیلیون …
