به گزارش اطلاعات آنلاین، «بام ایران»، سرزمینِ هزار چشمه، زاگرسِ رؤیاها؛ اینها عناوین پرطمطراق چهارمحال و بختیاری در بروشورهای تبلیغاتی است. اما وقتی از لایه تبلیغات عبور میکنیم، با یک حقیقت تلخ مواجه میشویم: مسافرانِ این استان، غالباً «عبوری» هستند.
آنها میآیند تا فقط از کوهرنگ یا چغاخور عکسی بگیرند و در اولین فرصت، خود را به زیرساختهای تفریحی شهرهای همجوار برسانند. اما چرا با وجودِ داشتنِ «بیشترین منابع طبیعی»، این استان در جذبِ «ماندگارِ» مسافر ناموفق است؟
روایتِ اول: «تنگنایِ بودجه و قوانین» (دیدگاه مدیران ارشد)
در حالی که کارشناسان بر فقدانِ بستههای «گردشگریِ شبانه» تاکید دارند، مدیران ارشد استانی، معتقدند که مشکل از «کمبودِ منابع» و «پیچیدگیهای اداری» است.مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان چهارمحال و بختیاری در پاسخ به پرسشخبرنگار ما درباره علتِ عبوری بودنِ مسافران، با نگاهی واقعبینانه اما با تاکید بر محدودیتها میگوید:«ما با یک چالشِ ساختاری روبرو هستیم. پتانسیلهای ما بسیار فراتر از ظرفیتهای فعلیِ زیرساختهاست. مشکل اصلی، نبودِ سرمایهگذاریِ کلان در بخشِ «اقامتگاههای استاندارد» است.
حیدر صادقی افزود بسیاری از پروژههای گردشگری ما به دلیلِ نبودِ بودجههای تخصیصیافته از سوی مرکز و همچنین سختگیریهای مربوط به تغییر کاربری اراضی، در حدِ چند پروژه باقی ماندهاند. ما میخواهیم مسافر بماند، اما تا زمانی که زنجیره از «دیدن» به «اقامت» تکمیل نشود، گردشگر ناچار به عبور است. ما در حالِ رایزنی برای جذبِ سرمایهگذارانی هستیم که بتوانند طرحهای جامعِ گردشگری را در مقیاسِ بزرگ اجرا کنند.»
روایتِ دوم: «شکافِ میانِ برنامهریزی و اجرا» (دیدگاه مدیران اجرایی و محلی)
اما در لایههای پایینترِ مدیریت، نگاهها کمی متفاوت و پر از «شکایت» است. جایی که صحبت از عملیاتی شدنِ برنامهها به میان میآید، شکافِ بزرگی دیده میشود.یکی از مدیرانِ حوزه مدیریتِ شهری و زیرساختهای گردشگری در استان، با اعتراف به یکی از بزرگترین ضعفهای استان، میگوید:«باید صادق باشیم؛ ما در مدیریتِ «گردشگریِ شبانه» و «خدماتِ پس از بازدید» بسیار عقب هستیم.
مدیرانِ …
