مرداد، ماهی است که بسیاری از شهرهای ایران زیر آفتاب تند تابستان نفس میکشند. در تهران هم گرمای هوا، ترافیک و شلوغی روزمره باعث میشود بسیاری از مردم به فکر فرار کوتاهی از شهر بیفتند؛ سفری که نه به مرخصی طولانی نیاز داشته باشد و نه به برنامهریزی پیچیده. خوشبختانه در فاصلهای نهچندان دور از پایتخت، هنوز مناطقی وجود دارند که هوای خنکتر، طبیعت سرسبز و آرامش نسبی آنها میتواند آخر هفتهای متفاوت رقم بزند.
۱) دره زمان؛ پیادهروی در دل آب و سنگ
در نزدیکی پلور و در مسیر جاده هراز، یکی از متفاوتترین جاذبههای طبیعی اطراف تهران قرار گرفته است؛ دره زمان. برخلاف بسیاری از مسیرهای طبیعتگردی که از میان جنگل یا کوه میگذرند، بخش مهمی از این مسیر در بستر آب طی میشود.
دیوارههای سنگی بلند دو سوی دره، منظرهای شبیه یک گذرگاه طبیعی ایجاد کردهاند و جریان آب خنک، گرمای تابستان را به فراموشی میسپارد. مسیر دره چندان طولانی نیست، اما تجربه قدم زدن در آب، عبور از میان صخرهها و شنیدن صدای جریان رودخانه، آن را به یکی از خاصترین مقاصد طبیعتگردی اطراف تهران تبدیل کرده است.
بهترین زمان بازدید از دره زمان، ساعات ابتدایی صبح است؛ زمانی که هم هوا مطبوعتر است و هم ازدحام کمتری در منطقه دیده میشود.
۲) نوا؛ روستایی با چشمانداز دماوند
بسیاری از مسافران جاده هراز بارها از کنار مسیر روستای نوا عبور کردهاند، بیآنکه بدانند یکی از زیباترین چشماندازهای دماوند در همین منطقه قرار دارد.
نوا در ارتفاعات مشرف به دره هراز قرار گرفته و به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، تابستانهایی بسیار معتدلتر از تهران دارد. مراتع اطراف روستا، باغهای محلی و چشمانداز قله دماوند، فضایی دلنشین برای گشتوگذار یکروزه یا اقامت کوتاه فراهم میکنند.
این منطقه برای کسانی مناسب است که به دنبال آرامش، طبیعت باز و چشماندازهای کوهستانی هستند؛ بدون آنکه مجبور شوند مسیرهای طولانی و پررفتوآمد را پشت سر بگذارند.
۳) ایگل؛ آبشاری پنهان در نزدیکی تهران
در شمالشرق تهران و در نزدیکی اوشان و فشم، روستای ایگل قرار دارد؛ مقصدی که هنوز در مقایسه با بسیاری از مناطق شناختهشده اطراف پایتخت خلوتتر است.
کوچهباغهای روستا، خانههای قدیمی و مسیر منتهی به آبشار ایگل، …
