نقد سریال «بدنام »؛ وقتی ابتذال جای روشنفکری را می‌گیرد!

سمیرا جعفری/صبا، در روزهایی که «سینمای زیرزمینی» دیگر یک اتفاق حاشیه‌ای و محدود به چند فیلمساز مستقل نیست و آرام‌آرام به یکی از نشانه‌های بحران در ساختار رسمی تولید و نظارت سینما تبدیل شده، پرسش اصلی این است؛ چرا فیلمساز ترجیح می‌دهد زیرزمین را به سالن‌های رسمی سینما ترجیح دهد؟ پرسشی که پاسخ آن را نمی‌توان

تهیه‌کننده فیلم سینمایی «اسکورت» که در جشنواره فجر سال گذشته رونمایی شد، با بیان اینکه این فیلم در چارچوب مقررات و مجوزهای مربوطه ساخته شده است، از تلاش برای اکران نسخه باکیفیت‌تر «اسکورت» تا هفته آینده خبر داد.

در شهر سالزبری ماساچوست آمریکا، هر روز کار «کیمی اسماثرمن» با صدای جیغ، سوت‌ و خرخرهای حدود ۴۰۰خوکچه هندی آغاز می‌شود.

سردار باقرزاده از موافقت قطر برای ملاقات تیم کارشناسی ایران با خلبان‌های اسیر کشورمان خبر داد.

فیلم «زنده‌شور» ساخته کاظم دانشی، یکی از آثار اجتماعی و جنایی قابل توجه سینمای ایران در سال ۱۴۰۴ است؛ فیلمی که بار دیگر نشان می‌دهد دانشی علاقه ویژه‌ای برای ورود به جهان پرونده‌های قضایی، جرم، مجازات و تصمیم‌های اخلاقی انسان‌ها دارد. او پس از «علفزار» و تجربه فیلمنامه «بی‌بدن»، این بار به سراغ موقعیتی رفته که از نظر دراماتیک ظرفیت بسیار زیادی دارد: آخرین ساعات زندگی چند محکوم به اعدام و تلاش برای جلوگیری از اجرای حکم. فیلم در جشنواره فیلم فجر نیز با استقبال و دریافت چند جایزه همراه شد.

علیرضا افتخاری ـ خواننده آواز ایرانی ـ که در مسیر تهران به اصفهان تصادف کرده بود، پس از درمان در بیمارستان ترخیص شده و به منزل منتقل شده است.