در طرح «نوین تغذیه» بر اساس ماده ۷۳ ضوابط اجرایی بودجه، یارانه دانشجویی باید به دانشجو یا ارائهدهنده خدمات پرداخت شود. بر همین اساس، در قانون بودجه سال ۱۴۰۵ سازوکاری پیشبینی شده که یارانه غذا مستقیماً به کیف پول الکترونیکی دانشجویان واریز خواهد شد. در این طرح، دانشجو هنگام رزرو هر وعده غذایی، حدود ۱۵ درصد هزینه را پرداخت میکند و مابقی از محل یارانه دولت به کیف پول وی واریز میشود. پس از دریافت غذا توسط دانشجو، مبلغ مربوطه از کیف پول به حساب تأمینکننده یا پیمانکار تهیه غذا منتقل خواهد شد.
این طرح در حالی در دست بررسی است که تغییر شیوه تأمین غذای دانشجویان، دیدگاهها و پرسشهای مختلفی را درباره نحوه اجرا، میزان حمایت مالی و آینده خدمات تغذیه دانشگاهها مطرح کرده است. بر اساس این طرح، به جای اختصاص یارانه تغذیه به دانشگاهها و ارائه غذا در قالب سلفهای دانشجویی، اعتبار مربوط به غذا به دانشجویان پرداخت میشود تا آنان بتوانند از رستورانهای طرف قرارداد دانشگاهها غذای مورد نیاز خود را تهیه کنند. هرچند این طرح هنوز نهایی نشده و جزئیات اجرایی آن در حال بررسی است، اما تغییر در یکی از مهمترین خدمات رفاهی دانشگاهها، موجب شده است موضوع تغذیه دانشجویان بار دیگر مورد توجه قرار گیرد.
در نگاه نخست، ایده پرداخت مستقیم یارانه میتواند به معنای افزایش حق انتخاب دانشجویان و کاهش تصدیگری دانشگاهها باشد؛ اما مسئله فقط تغییر شیوه پرداخت یارانه نیست، بلکه پرسشهایی نیز مطرح میشود؛ آیا مبلغ یارانه با هزینه واقعی یک وعده غذای استاندارد همخوانی خواهد داشت؟ اگر قیمتها همگام با تورم افزایش پیدا کند، تکلیف دانشجویی که توان پرداخت مابهالتفاوت را ندارد چه خواهد شد؟ آیا این تغییر میتواند کیفیت خدمات رفاهی را ارتقا دهد یا در عمل چالشهای تازهای برای دانشجویان ایجاد خواهد کرد؟ آیا آزادی بیشتر در انتخاب غذا، به معنای رفاه بیشتر است یا ممکن است به افزایش فشار اقتصادی، تفاوت در کیفیت تغذیه و حتی تغییر بخشی از سبک زندگی دانشجویی منجر شود؟ وضعیت دانشجویان خوابگاهی، کیفیت و سلامت غذا و نقش دانشگاه در نظارت بر این فرایند نیز از دیگر موضوعاتی است که ذهن بسیاری از دانشجویان را درگیر کرده است.
در همین راستا، ایسنا برای بررسی ابعاد مختلف طرح نوین تغذیه، با …
