به گزارش ایسنا، عصر وب ۳ و جهان رباتیک، معادلات دیرپای رسانهای را در هم ریخته و روزنامهنگاران حرفهای را در موقعیتی قرار داده که برای بقا، ناگزیر از بازتعریف نقش خود هستند.
مجید رضاییان ـ استاد ارتباطات و نویسنده کتاب شیوهنامه روزنامهنگاری ـ در گفتوگویی با ایسنا، با نگاهی آسیبشناسانه به «افول مخاطب رسانههای سنتی» در ایران، هشدار میدهد که «توقف در عصر چیستی» و غفلت از «ژانر تحلیلی و عنصر تصویر»، این رسانهها را به حاشیه رانده است. در مقابل، او از ظهور پدیدهای به نام «روزنامهنگاری رباتیک» و رقابت دادهکاوی و رباتها با نیروی انسانی سخن میگوید و راه برونرفت از این بحران را در مهارتآموزی، راستیآزمایی و تعامل هوشمندانه با اینفلوئنسرهای دارای مرجعیت میداند.
عصر وب ۳ و ورود به جهان رباتیک
این استاد ارتباطات در ابتدا درباره ضرورت شناخت دقیق عصر کنونی اظهار کرد که ابتدا باید دانست اکنون در چه عصری واقع شدهایم و توضیح داد: ما در عصر وب ۳ قرار داریم؛ عصری که اصل آن وب هوشمند است.
وی توضیح داد که این فضا به ما میآموزد که وارد جهانی به نام جهان رباتیک شدهایم، جهانی که الزامات خاص خود را به همراه آورده و پیوسته در حال توسعه است و یکی از این الزامات، «روزنامهنگاری رباتیک» محسوب میشود. به همین دلیل روزنامهنگار در این عصر، باید روزنامهنگار، مونتور باشد.
«انسان ـ رسانه» واژهای ناپخته در مقایسه با جهان رباتیک
رضاییان در ادامه دربارهٔ مفهوم انسان ـ رسانه و نسبت آن با جهان رباتیک مطرح کرد: هنگامی از انسان ـ رسانه سخن میگوییم، در واقع به همین جهان رباتیک اشاره داریم؛ جهانی که در آن رقابت دادهکاوی با انسان شکل میگیرد و در عین حال، هوش مصنوعی میتواند معادلهایی برای خود-ارتباطگران (بهقول کاستلز) فراهم آورد. بنابراین، رقابتی جدی میان روزنامهنگار در جهان واقعی و جهان وب - که خود بهتدریج به جهان واقعی بدل میشود - پدید آمده است و از این رو، واژهٔ انسان-رسانه را واژهای دقیق یا پخته ندانست و بهتر دانست که از جهان رباتیک سخن بگوییم.
اینفلوئنسرهای دو دسته با دو روایت متفاوت
وی در بخش دیگری از این گفتوگو به پدیدهٔ اینفلوئنسرها و بلاگرها اشاره کرد و توضیح داد: در این جهان رباتیک ـ در ادامه اکو سیستم …
