ردپای ماده‌ای ناشناخته در ابتلا به آلزایمر

این ماده «ایمیدازول پروپیونات» (ImP) نام دارد و پژوهشگران دانشگاه ویسکانسین-مدیسن دریافتند، افرادی که میزان بیشتری از «ایمیدازول پروپیونات» در خون خود داشتند، بیشتر احتمال دارد نشانه‌های زیستی مرتبط با زوال عقل را نشان دهند.

این یافته بر اساس پژوهش‌های باربارا بندلین و فدریکو ری، اساتید دانشگاه ویسکانسین-مدیسون به همراه همکارانشان شکل گرفته که تقریبا از یک دهه پیش آغاز شده است. نتایج پژوهش قبلی آنان نشان داد مجموعه باکتری‌های موجود در روده افراد مبتلا به آلزایمر با افراد بدون این بیماری متفاوت است.

این باکتری‌ها و دیگر میکروارگانیسم‌های کوچک، مجموعه‌ای را تشکیل می‌دهند که معمولا «میکروبیوم روده» نامیده می‌شود. آنها به هضم غذا کمک و مواد شیمیایی مختلفی تولید می‌کنند که می‌توانند وارد جریان خون شوند و در سراسر بدن حرکت کنند.

دانشمندان سال‌های اخیر توجه بیشتری به این احتمال نشان داده‌اند که برخی از این مواد ممکن است بر مغز تاثیر بگذارند. این ارتباط اغلب «ارتباط روده و مغز» توصیف می‌شود زیرا پیام‌ها می‌توانند میان دستگاه گوارش، سیستم ایمنی، دستگاه عصبی و مغز منتقل شوند.

پژوهشگران در پژوهش جدید خود بر «ایمیدازول پروپیونات» تمرکز کردند، ماده‌ای که هنگام تجزیه هیستیدین توسط برخی باکتری‌های روده تولید می‌شود. هیستیدین اسید آمینه مورد نیاز بدن انسان است که به‌طور طبیعی در بسیاری از غذاهای سرشار از پروتئین یافت می‌شود.

همه افراد مقدار یکسانی «ایمیدازول پروپیونات» تولید نمی‌کنند. برخی افراد دارای باکتری‌های تولیدکننده «ایمیدازول پروپیونات»  هستند، اما سطح این ماده در بدن آنان نسبتا پایین است، در حالی که برخی دیگر ظاهرا مقادیر بسیار بیشتری از آن تولید می‌کنند.

ری خاطرنشان کرد: برای اینکه باکتری تاثیر قابل‌توجهی داشته باشد نباید در روده فراوان باشد؛ حتی میکروب‌ها با تعداد کم نیز می‌توانند مواد شیمیایی تولید کنند که در بدن منتشر شده و بر سلول‌های انسانی تاثیر می‌گذارند.

«ایمیدازول پروپیونات»  پیش از این نیز خارج از حوزه تحقیقات مربوط به زوال عقل مورد توجه قرار گرفته بود. مطالعات قبلی سطوح بالاتر این ماده را با بیماری‌هایی ازجمله دیابت نوع ۲ و بیماری عروق کرونر مرتبط دانسته‌اند.

پژوهشگران ویسکانسین …