مهدی شاهمیرزا در گفتوگو با ایسنا با بیان اینکه افراد دارای تریبون بیشتر از مردم عادی و اکثریت جامعه دیده و شنیده میشوند، اظهار کرد: علت این موضوع را باید در تفاوت میان «وزن اجتماعی» و «دسترسی به تریبون» جستوجو کرد. در هر جامعهای، فردی که دارای جایگاه رسمی، دسترسی به رسانهها، شبکه سیاسی و حضور مستمر در فضای اجتماعی است، بیشتر دیده و شنیده میشود اما الزاماً به معنای آن نیست دیدگاه او نظر اکثریت جامعه است.
فعال سیاسی اصلاحطلب با اشاره به تفاوت میان برخورداری از تریبون و میزان پشتوانه اجتماعی جریانهای سیاسی افزود: ضروری است در وهله نخست میان «تریبون داشتن» و «نمایندگی مردم» تفاوت اساسی قائل شویم. از اساس هر جریانی که بیشتر دیده و شنیده میشود، الزاماً از پشتوانه اجتماعی بیشتری برخوردار نیست. ادبیات تند و دو قطبی معمولاً بیشتر خبرساز میشود و توجه افکار عمومی را جلب میکند.
عضو حزب اعتدال و توسعه با بیان اینکه نقد و مخالفت در چارچوب قانون و منافع ملی تهدید نیست، یادآور شد: مادامی که نقد و مخالفت، در چارچوب قانون و منافع ملی صورت بگیرد، نه تنها تهدید نیست بلکه بخشی از پویایی سیاسی کشور طبقهبندی میشود. از این رو راه درست و منطقی، محدود کردن صدای هیچ جریان قانونی نیست؛ بلکه راه درست این است اصوات متکثر به اندازه مطلوب فرصت اشاعه متوازن و اثرگذاری برابر پیدا کند. نگرانی زمانی شکل میگیرد که اختلاف سیاسی به برچسبزنیهای ناصواب، حذف یکدیگر، دوقطبیسازی و متعاقباً تضعیف سرمایه اجتماعی منجر شود.
سکوت جریانهای میانه میتواند میدان را برای صداهای تندتر باز کند
وی با اشاره به تأثیر سکوت و کاهش حضور رسانهای جریانهای میانه و معتدل بر تقویت جریانهای رادیکال، گفت: اینکه در مقاطعی سکوت جریانهای میانه و معتدل میتواند به تقویت جریانهای تندتر منجر شود، امکانپذیر است. آن زمان که نیروهای میانهرو در برابر مسائل و مصائب جامعه سکوت کنند، میدان خبر و رسانه خالی نمیماند و صداهایی که تندتر و گاه هیجانیتر سخن میگویند فرصت بیشتری برای شکل دادن فضای عمومی و حتی تصمیمسازی پیدا میکنند. امروز بیش از پیش به حضور مسئولانه و همت میدانی نیروهای …
