تمام دغدغه‌های یک هنرمند / «ما داریم زندگی می‌کنیم»

اینها بخشی از سخنان آروند دشت‌آرای است که این روزها نمایش «ماهی بلژیکی» را روی صحنه برده است.

نمایش «ماهی بلژیکی» به کارگردانی آروند دشت‌آرای از جمله آثاری بود که اجرای آن در زمستان سال گذشته به دلیل شرایط خاص آن مقطع، نیمه‌کاره ماند.

حالا این نمایش ادامه اجراهای خود را در پردیس تئاتر و موسیقی دکر (باغ کتاب) انجام می‌دهد.

دشت‌آرای به انگیزه اجرای دوباره این نمایش در گفتگو با ایسنا از شرایط دشوار اقتصادی تئاتر گفت و از سختی متفاوت ماندن در وضعیتی که تئاتر ایران به تکرار الگوهای امتحان‌پس داده می‌پردازد و از نیازی که تماشاگران با تماشای تئاتر و ورزش به آن پاسخ می‌گویند؛ نیاز به این حس که «ما داریم زندگی می‌کنیم»

او در آغاز در پاسخ به این پرسش که چه شد که پس از پشت‌سر گذاشتن ناآرامی‌های اجتماعی و بروز اتفاقاتی مانند جنگ، دوباره «ماهی بلژیکی» را به صحنه بردید، توضیح داد: همانطور که می‌دانید، متأسفانه در تئاتر ایران کوچک‌ترین حمایت مالی از پروژه‌ها موجود صورت نمی‌گیرد و هیچ ضمانت یا پشتیبانی‌ای از اجراها وجود ندارد و برای کارکنان و عوامل نمایش‌ها، هیچ گونه تأمین اجتماعی هم نداریم. یعنی هیچ ارگان و هیچ سازمانی به این فکر نکرده که ما در تئاتر یک جمعیت نسبتاً زیاد تولیدکننده داریم که در این بحران‌ها و شرایط، وقتی کارشان که اجرای عمومی نمایش است، تعطیل می‌شود، واقعاً چه بلایی سرشان می‌آید.

دشت‌آرای با اشاره به شرایط دشوار اقتصادی هنرمندان تئاتر در مقاطعی که این هنر با تعطیلی مواجه می‌شود، ادامه داد: در چنین شرایطی، این جامعه هنرمند و عزتمند چه کار باید بکنند؟ هر پروژه نمایشی که روی صحنه می‌رود، تقریباً برای ۳۰ تن، گاهی ۶۰ نفر و بعضاً حتی برای ۱۰۰ نفر کارآفرینی می‌کند. یعنی به هر حال هر یک از پروژه‌های کوتاه‌مدت تئاتر، برای عده‌ای، یک چرخه تأمین اقتصادی است؛ از کسی که کارگردانی یا تهیه‌کنندگی می‌کند، تا بازیگرها و سایر عواملی که در اجرا هستند. اما در وضعیت تعطیلی، آنان باید چه کار کنند؟ نه کمپانی تئاتری داریم که مثلاً حقوق ثابت بدهد، نه حامی داریم، نه ارگانی مانند مرکز هنرهای نمایشی، کوچک‌ترین دغدغه‌ای برای رسیدگی به هنرمندان بیکارشده ندارد. در نتیجه وقتی تئاتر تعطیل می‌شود، دچار مساله می‌شویم.

او با یادآوری توقف اجرای …