به گزارش ایسنا، سید علیرضا بهشتی در شب رحلت پیامبر اکرم(ص) با موضوع موقعیت، اقدامات و میراث پیامبر اسلام در مجمع دینی احیای فضیلت، اظهار کرد: پیامبر برای ما اسوه و الگوست. میدانیم که پیامبر هم رسول و نبی است و هم امام. امام بودن به این معناست که او را پیشاپیش جامعه و به عنوان یک الگو مورد توجه قرار دهیم. اگر بتوانیم به مناسبتهایی از رفتار، عمل و سیره عملی پیامبر بهره ببریم، شاید بهترین بزرگداشت را برای آن شخصیت گرانقدر انجام داده باشیم.
این استاد دانشگاه ادامه داد: پیامبر اسلام برای ما دو وجه دارد. یک وجه، وجه آورنده وحی است. او خاتمالنبیین است و آخرین بهرههای ما از وحی الهی توسط او به دست ما رسیده است. قرآن به عنوان راهنمای عمل و راهنمای زیستن ماست و در کنار قرآن و همراه با آن، سیره عملی پیامبر نیز اهمیت دارد؛ یعنی آنچه او به عنوان آورنده وحی انجام داده و تلاشی که برای برپا کردن یک جامعه نمونه بر اساس وحی و قرآن، که راهنمای ماست، انجام داده است. هر دو وجه پیامبر برای ما اهمیت دارد.
بهشتی با بیان اینکه جامعهای که پیامبر به دنبال ساختن آن بود، جامعهای توحیدی بود، گفت: توحیدی به این معنا که از هرگونه شرک و گمراهی رها باشد. رهایی انسان از شرک به معنای رهایی او از همه قید و بندهایی است که میتواند او را به استثمار بکشاند. هرگونه رابطه استثماری و هرگونه رابطه عبودیت، به جز رابطهای که میان انسان و خالق هستی و مدیر و مدبر خلقت و هستی برقرار است، باید از میان برود. اگر روابط انسان را در پنج بُعد ببینیم، میتوان پنج گونه رابطه برای انسان قائل شد؛ نخست رابطه او با خدای هستیبخش، دوم رابطه او با خویشتن خویش، سوم رابطه او با دیگران و جامعه، چهارم رابطه او با طبیعت و محیط طبیعی که در آن زندگی میکند و پنجم رابطه او با نقشی که باید در تاریخ ایفا کند.
وی افزود: پیامبر در عرض ۲۳ سال، با تلاش و مجاهدت فراوان کوشش کرد جامعهای شکل دهد که در آن این پنج رابطه عاری از روابط استثماری باشد. به همین دلیل، ما دین اسلام را دینی رهاییبخش میدانیم و مهمترین رسالت پیامبر و پیامبران نیز همین رهاییبخشی است. وقتی میخواهیم به سیره عملی پیامبر نگاه کنیم یا اساساً میخواهیم تاریخ را بررسی کنیم، با دو رویکرد میتوانیم به تاریخ نگاه …
