به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی موزه سینما، همزمان با سالگرد فاجعه سینما رکس آبادان، مستند «سینه ما رِکس» به کارگردانی میترا مهتریان، شامگاه چهارشنبه ۲۸ مرداد ۱۴۰۵، در سالن فردوس موزه سینمای ایران با حضور کارگردان، آنتونیا شرکا، منتقد سینما و مدیریت بهناز شیربانی روزنامه نگار بررسی و تحلیل شد.
بهناز شیربانی در ابتدای این برنامه گفت: به اعتقاد من در فیلم مهتریان، شهری عزادار را میبینیم و همه ما، حتی آنهایی که در آن حادثه عزیزی از دست ندادهایم، در اندوه مردم آبادان شریک می شویم.
میترا مهتریان کارگردان فیلم «سینه ما رکس» هم هدف اصلی خود از ساخت این مستند را پرداختن به قربانیان مستقیم و غیرمستقیم فاجعه عنوان کرد و توضیح داد: شاید ۹۶ دقیقه زمان فیلم برای مخاطب طولانی و آزاردهنده باشد، اما خانواده قربانیان ۴۷ سال است که این زخم را تحمل کرده و از آن سخن نگفته اند. بخشی از قربانیان، بعد از فاجعه شکل گرفتهاند؛ مانند آقای زارعی که نخستین بار پس از آتش سوزی وارد سینما شد و رنجی را دید که حتی خانواده اش سالها باورش نکردند. همچنین برادر حسین تکبعلیزاده از دیگر مصادیق این قربانیان است. من عمداً فیلم را بلند ساختم تا مخاطب درک کند که این مردم چگونه ۴۷ سال سکوت کرده اند.
وی درباره ارتباط مردم آبادان با بهروز وثوقی گفت: یک سال و نیم در آبادان پژوهش کردم و هر ماه حداقل ۱۵ روز را در آن شهر سپری کردم. مردم عشق وافری به وثوقی داشتند. او نیز پس از تماشای فیلم، پیامی فرستاد و آن را تکان دهنده خواند، چرا که خاطره افتتاح فیلم «رضا موتوری» در سینما رکس برایش شیرین بود. البته برنامه ریزی هم برای نمایش فیلم در آبادان و گفتگوی آنلاین با وثوقی انجام شد، اما میسر نشد.
آنتونیا شرکا منتقد سینما نیز با اشاره به نام فیلم گفت: مهتریان عمداً کلمه «سینما» را به ۲ بخش «سینه» و «ما» تفکیک کرده است؛ چراکه سینمایی که ۴۷ سال پیش نابود شد، اکنون در سینه مردم آن دیار زنده است و روایتش سینه به سینه می گردد. فیلم به مکانی سر می زند که دیگر وجود ندارد و با کسانی گفتگو میکند که بدون حضور آن مکان، خاطره را بازگو می کنند؛ همچون برادری که می خواهد این روایت به نسل های بعد برسد.
شرکا اثر را تلفیقی از مستند و تاریخ شفاهی دانست و افزود: مهتریان با تجربه …
