علی فرجی، در گفتگو با خبرنگار مهر، به مقوله نظام ژنریک، برند ژنریک و برند در صنعت داروسازی کشور، اشاره کرد و گفت: یکی از مباحث بسیار مهمی که این روزها مطرح است و در سالهای پس از انقلاب نیز همواره در صنعت داروسازی کشور مورد بحث بوده، این است که نظام دارویی کشور باید ژنریک، برند ژنریک یا مبتنی بر برند باشد؛ موضوعی که طرفداران و مخالفان متعددی دارد.
وی با اشاره به شرایط کشور در دوران جنگ ایران و عراق، افزود: در آن مقطع با شرایطی مواجه بودیم که شرکتهای دارویی خارجی از ایران خارج شده بودند، میزان تولید دارو در داخل کشور نسبت به واردات ناچیز بود و بخش قابل توجهی از نیاز دارویی کشور از طریق واردات تأمین میشد.
مدیرعامل شرکت دارویی ادامه داد: از سوی دیگر، شرایط اقتصادی کشور به دلیل جنگ، کمبود منابع ارزی و نیاز به واردات به گونهای بود که باید یک نظام سختگیرانه برای انتخاب و تأمین داروی مورد نیاز بیماران ایجاد میشد. در چنین شرایطی دولت طرح ژنریک را اجرا کرد که به اعتقاد من تصمیم درستی بود؛ زیرا محدودیتهای اقتصادی دوران جنگ و توان محدود تولید دارو در داخل کشور باید مدیریت میشد.
شرایط امروز صنعت دارو با دوران جنگ متفاوت است
این کارشناس حوزه دارو تصریح کرد: پس از جنگ و با توسعه صنایع داروسازی کشور، شرایط تغییر کرد؛ به گونهای که امروز بیش از ۹۸ درصد نیاز دارویی کشور از نظر عددی توسط تولیدکنندگان داخلی تأمین میشود. بنابراین نظام دارویی که متناسب با شرایط خاص دوران جنگ طراحی شده بود، دیگر نمیتواند به همان شکل پاسخگوی نیاز امروز صنعت داروسازی باشد.
وی گفت: وقتی تولیدکنندگان را موظف میکنیم دارو را صرفاً براساس نام ژنریک عرضه کنند، در واقع مزیت رقابتی را از صنعت میگیریم. در چنین شرایطی شرکتهای تولیدکننده امکان رقابت مؤثر با یکدیگر را از دست میدهند و این موضوع نه تنها حمایت از تولید داخلی نیست، بلکه میتواند به اقدامی ضد تولید تبدیل شود.
فرجی با تأکید بر ارتباط میان رقابت و کیفیت، افزود: وقتی رقابت میان تولیدکنندگان داخلی وجود نداشته باشد، انگیزه لازم برای ارتقای کیفیت نیز کاهش پیدا میکند. باید به شرکتهای تولیدکننده اجازه داده شود برای بهتر کردن کیفیت داروهای خود و افزایش تولید با یکدیگر رقابت کنند.
تقویت …
