به گزارش خبرگزاری مهر، این نانوحاملها با استفاده از چربیهای بهدستآمده از گلبولهای قرمز و فناوری میکروسیالات ساخته شدهاند و در آزمایشهای حیوانی توانستهاند از شناسایی و حذف توسط برخی سلولهای سیستم ایمنی فرار کنند و در عین حال برای هدفگیری سلولهای سرطانی مهندسی شوند.
گلبولهای قرمز که در نگاه نخست صرفاً مسئول حمل اکسیژن در بدن به نظر میرسند، اکنون الهامبخش یک فناوری جدید در حوزه پزشکی نانومقیاس شدهاند. پژوهشگران دانشگاه ایالتی اوهایو با استفاده از چربیهای موجود در غشای این سلولها، نانوحاملهایی ساختهاند که میتوانند طیف متنوعی از مواد درمانی را در بدن جابهجا کنند؛ از مولکولهای ژنتیکی و پروتئینها گرفته تا ویروسهایی که در ژندرمانی مورد استفاده قرار میگیرند.
این پژوهش که نتایج آن در مجله مواد پیشرفته مراقبت سلامت (Advanced Healthcare Materials) منتشر شده است، نشان میدهد میتوان از ویژگیهای طبیعی گلبولهای قرمز برای ساخت سامانههایی بهره گرفت که هم زیستسازگاری مناسبی دارند و هم قابلیت مهندسی و کنترل دقیق آنها وجود دارد.
اساس این فناوری، ساخت نوعی وزیکول خارجسلولی (Extracellular Vesicle یا EV) است. وزیکولهای خارجسلولی ذرات بسیار کوچکی هستند که بهطور طبیعی از سلولها منشأ میگیرند و میتوانند محمولههای زیستی را از یک سلول به سلول دیگر منتقل کنند. این ساختارها در فرآیندهای مختلف بدن، از سلامت گرفته تا بیماری، نقش دارند و سالهاست پژوهشگران در تلاشاند از ظرفیت آنها برای انتقال دارو و مواد درمانی استفاده کنند.
با این حال، استفاده مستقیم از وزیکولهای طبیعی گلبول قرمز با یک مشکل مهم همراه بود: تولید انبوه و بارگذاری انواع مختلف محموله درمانی در آنها دشوار است. پژوهشگران برای حل این مشکل، بهجای آنکه صرفاً از ساختارهای طبیعی استفاده کنند، به سراغ مهندسی نانوساختارها رفتند.
در روش جدید، چربیهای استخراجشده از گلبولهای قرمز با استفاده از فناوری میکروسیالات (Microfluidics) به وزیکولهای مهندسیشده تبدیل میشوند. مزیت مهم این روش آن است که محموله درمانی میتواند همزمان با شکلگیری وزیکول وارد آن شود؛ بنابراین دیگر نیازی نیست پس از ساخت نانوحامل، یک مرحله جداگانه برای بارگذاری ماده درمانی انجام شود.
ادواردو …
