خبرگزاری مهر، گروه جامعه؛ هر سال هزاران هموطن در سوانح رانندگی جان خود را از دست میدهند و صدها هزار نفر دیگر با جراحت، معلولیت و آسیبهای جبرانناپذیر راهی بیمارستانها و مراکز درمانی میشوند. این دیگر یک حادثه مقطعی نیست، بلکه بحرانی مستمر در حوزه ایمنی و حملونقل کشور است؛ بحرانی که بخشی از آن به وضعیت جادهها و خطای انسانی بازمیگردد، اما نمیتوان از نقش کیفیت و ایمنی خودروها چشم پوشید.
بر اساس آخرین آمار سازمان پزشکی قانونی کشور، در سال ۱۴۰۴، ۱۹ هزار و ۵۴۰ نفر در حوادث رانندگی جان خود را از دست دادهاند. از این تعداد، ۱۳ هزار و ۳۸۲ نفر در محورهای برونشهری، ۴ هزار و ۹۷۹ نفر در محورهای درونشهری و هزار و ۷۳ نفر در محورهای روستایی جان باختهاند. در همین سال، ۳۷۸ هزار و ۷۲۹ نفر نیز در حوادث رانندگی مصدوم شدهاند؛ آماری که نشان میدهد روزانه بیش از هزار نفر در تصادفات آسیب میبینند و بخشی از این افراد نیز با تبعات جسمی و روحی طولانیمدت مواجه خواهند شد.
تهران با هزار و ۵۶۵ فوتی، فارس با هزار و ۵۴۳ نفر و سیستان و بلوچستان با هزار و ۳۹۰ نفر بیشترین آمار تلفات را داشتهاند. شهریورماه نیز با ۲ هزار و ۶۲ فوتی مرگبارترین ماه سال گذشته و دیماه با هزار و ۱۷۰ فوتی کمتلفاتترین ماه بوده است.
این اعداد زمانی تکاندهندهتر میشوند که بدانیم در سال ۱۴۰۲ نیز تعداد جانباختگان حوادث رانندگی به ۲۰ هزار و ۴۵ نفر رسید و بیش از ۳۹۱ هزار نفر مصدوم شدند. همچنین بر اساس آمار رسمی، از سال ۱۳۷۶ تا ۱۴۰۴ بیش از ۵۶۰ هزار نفر در حوادث رانندگی کشور جان خود را از دست دادهاند و بیش از یک میلیون و ۶۶۱ هزار نفر مجروح شدهاند. تنها در فاصله ۱۴۰۰ تا پایان ۱۴۰۴ نیز دستکم ۹۱ هزار و ۲۶۱ نفر قربانی سوانح رانندگی شدهاند.
وقتی هر روز یک «هواپیما» سقوط میکند
مسعود پزشکیان، رئیسجمهوری، با اشاره به آمار بالای تلفات سوانح جادهای گفته است این وضعیت «قابل قبول نیست». او برای نشان دادن ابعاد فاجعه، شمار بالای کشتهشدگان را به سقوط روزانه یک هواپیما با ۱۰۰ یا ۲۰۰ سرنشین تشبیه کرده است؛ مقایسهای که به خوبی نشان میدهد ابعاد این بحران تا چه اندازه گسترده است و چرا نمیتوان با آن به عنوان یک اتفاق عادی و اجتنابناپذیر برخورد کرد.
واقعیت این است که پشت …
