اقتصادی
به گزارش خبرگزاری تسنیم، طرح «نشاندار کردن مالیاتها» توسط مودیان، نقطه عطفی در تاریخ بودجهریزی و نظام مالیاتی کشور به شمار میرود که پیوند میان دولت و ملت را بازتعریف میکند.
در ساختار سنتی، مودیان همواره مالیات را هزینهای تحمیلی و بدون خروجی مشخص در زندگی روزمره خود میدیدند؛ اما با اجرای این طرح، شفافیت در بالاترین سطح خود محقق شده و مردم به شکلی دقیق و شفاف از محل دقیق مصرف درآمدهای مالیاتی آگاهی مییابند.
این آگاهیبخشی نهتنها پرده ابهام را از فرآیند تخصیص بودجه کنار میزند، بلکه بستر نظارت مستقیم و همگانی جامعه را بر نحوه هزینهکرد منابع عمومی فراهم میسازد و زمینه را برای پاسخگویی نظام اجرایی مهیا میکند.
بزرگترین مزیت ملموس این رویکرد، تبدیل مودیان مالیاتی به شرکای واقعی و مستقیم در تکمیل پروژههای عمرانی و توسعهای است. زمانی که یک فعال اقتصادی یا شهروند مالیاتپرداز پروژهای مشخص اعم از احداث مدرسه، درمانگاه، راه روستایی یا زیرساختهای انرژی را با اراده خود انتخاب میکند، لحظه به لحظه پیشرفت فیزیکی آن را دنبال کرده و نهایتاً بهرهبرداری از طرح مذکور را با چشم خود مشاهده میکند.
این تجربه عینی و درک ملموس از تبدیل «ریالهای پرداختی» به «سرمایههای کالبدی و اجتماعی»، سرمایه اجتماعی نظام مالیاتی را احیا کرده و مشارکت مستقیم مردم در توسعه متوازن مناطق مختلف، بهویژه نقاط کمتربرخوردار را تضمین مینماید.
از منظر کارآمدی اقتصادی، نشاندار کردن مالیاتها سازوکاری پیشرفته برای افزایش بهرهوری در تخصیص منابع عمومی است. با مشارکت مستقیم مودیان در انتخاب طرحها، اولویتبندی مصرف منابع از انحصار تصمیمگیریهای بوروکراتیک و بعضاً ناکارآمد خارج شده و منابع مالیاتی دقیقاً به سمت اولویتها و نیازهای واقعی و فوری جامعه سرازیر میشوند.
این فرآیند علاوه بر هدایت بهینه منابع و تسریع در بهرهبرداری از پروژههای …
