اجتماعی
به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، پزشکی در ایران مدتهاست که مسیری شناختهشده برای رسیدن به یک جایگاه حرفهای و اجتماعی شناخته میشود اما اگرچه طی سالیان گذشته، پایان دوره پزشکی عمومی برای بسیاری از پزشکان، به معنای آغاز رقابت برای ورود به تخصص تلقی میشد ولی این معادله در سالهای اخیر تغییر کرده است. امروز مسئله فقط دشواری قبولی در آزمون دستیاری نیست بلکه در برخی رشتهها، چالش اصلی پیدا کردن متقاضی برای صندلیهای تخصصی است.
کاهش تمایل به ورود به دورههای تخصصی، بهویژه در برخی رشتههای مادر و مورد نیاز نظام سلامت، به یکی از نگرانیهای جدی سیاستگذاران حوزه سلامت تبدیل شده است چرا که کمبود ورودی به برخی رشتهها، اثر خود را بلافاصله نشان نمیدهد؛ بلکه چند سال بعد، زمانی که همین پزشکان باید وارد چرخه ارائه خدمات تخصصی شوند، خود را به شکل کمبود متخصص و دشوارتر شدن دسترسی بیماران به خدمات فوق تخصصی نشان خواهد داد.
وقتی افزایش ظرفیت پزشکی هم نمیتواند تنها راهحل کمبود پزشک باشد
در سالهای گذشته نظام سلامت مسیر افزایش ظرفیت پزشکی را نیز در پیش گرفته تا آینده بهداشتی و درمانی کشور با کمبود نیروی انسانی مواجه نشود؛ براساس مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی از سال 1400 قرار شد سالانه 20 درصد به میزان پذیرش دانشجو در مقطع پزشکی عمومی افزوده شود اما علیرغم افزایش ظرفیتها اکنون سیاستگذاران و صاحبنظران حوزه سلامت میگویند نظام سلامت برای ارائه خدمات، تنها به افزایش تعداد پزشکان عمومی نیاز ندارد.
با پیشرفتهای علمی صورت گرفته در جهان، امروزه بخش مهمی از زنجیره درمان به پزشکانی وابسته است که در رشتههای تخصصی و فوق تخصصی فعالیت میکنند و اگر ورود پزشکان به این رشتهها کاهش پیدا کند، حتی افزایش تعداد دانشجویان پزشکی در مقطع عمومی نیز نمیتواند مشکل را حل کند زیرا ممکن است تعداد پزشکان افزایش یابد، اما در نقطهای که نظام سلامت بیشترین نیاز را دارد، نیروی متخصص کافی تربیت نشود.
این نگرانی اکنون درباره برخی رشتههای مادر جدیتر شده است؛ بهطوری که در سالهای اخیر ظرفیتهایی در رشتههایی مانند بیهوشی و طب اورژانس خالی مانده و در برخی رشتههای دیگر نیز نشانههای کاهش استقبال دیده شده است بنابراین مسئله را باید فراتر از «تعداد پزشک» …
