استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرمآباد، آبهای زیرزمینی یکی از مهمترین ذخایر راهبردی هر منطقه به شمار میروند و در دورههای کمبارش و خشکسالی، اهمیت آنها برای تأمین نیازهای مختلف بهویژه در بخش کشاورزی افزایش پیدا میکند. با این حال، افزایش وابستگی به این منابع در شرایطی که میزان برداشت با ظرفیت طبیعی تغذیه سفرهها تناسب نداشته باشد، میتواند تعادل منابع را برهم زده و پیامدهایی ایجاد کند که جبران آن در کوتاهمدت امکانپذیر نباشد.
لرستان نیز با وجود برخورداری از ظرفیتهای قابل توجه آبی، طی سالهای اخیر تحت تأثیر کاهش بارندگی، تداوم خشکسالی و افزایش فشار بر منابع زیرزمینی قرار گرفته است. در این میان، توسعه کشاورزی، تغییر الگوی کشت، افزایش برداشت از چاهها و حفر چاههای غیرمجاز در کنار ضعف نظام پایش و فاصله میان قانون و اجرا، مدیریت منابع آب زیرزمینی را با چالشهای جدی مواجه کرده است.
در همین رابطه، دکتر مژگان عابدی، مدرس دانشگاه و دکتری مدیریت منابع، در گفتوگو با خبرنگار تسنیم به بررسی عوامل افت سطح آبهای زیرزمینی لرستان، نقش کشاورزی و الگوی کشت، چالش چاههای غیرمجاز، ضعف نظام پایش و ضرورت استفاده از فناوریهای نوین و مشارکت ذینفعان برای مدیریت منابع آب پرداخته است.
تسنیم: اگر بخواهیم بحث را از وضعیت منابع آب زیرزمینی لرستان آغاز کنیم، مهمترین عوامل افت سطح آبهای زیرزمینی چیست و این وضعیت تا چه اندازه به تغییر اقلیم و خشکسالی ارتباط دارد؟
عابدی: یکی از دغدغههای جدی امروز در استان لرستان، حفاظت از منابع آب، بهویژه آبهای زیرزمینی است. لرستان از منابع آب زیرزمینی قابل توجهی برخوردار است، اما افت سطح آب در سالهای اخیر نشان میدهد که با یک مسئله چندبعدی مواجه هستیم و نمیتوان همه ابعاد آن را فقط با تغییر اقلیم و خشکسالی توضیح داد.
تغییر اقلیم و کاهش بارندگی قطعاً در تشدید این شرایط نقش دارند، زیرا وقتی منابع آب سطحی کاهش پیدا میکنند، وابستگی به منابع زیرزمینی بیشتر میشود، اما در کنار آن باید به عوامل انسانی نیز توجه کرد. توسعه کشاورزی در مناطق حساس، افزایش سطح زیرکشت، استفاده از محصولات پرآب، تغییر الگوی کشت، برداشت بیش از ظرفیت سفرهها و حفر چاههای غیرمجاز همگی فشار بر منابع زیرزمینی را افزایش دادهاند.
در …
