ایران آنلاین:
حسین افشین در سخنانی با موضوع تفاهمنامه اسلامآباد، با اشاره به برخی برداشتها درباره نسبت توافق، اعتماد و مخالفت با طرف مقابل، اظهار کرد: پیش از هر چیز باید یک سوءتفاهم را کنار بگذاریم. گاهی توافق کردن را مترادف اعتماد کردن میدانیم و بدبینی به طرف مقابل را مترادف مخالفت با هر توافق؛ در حالی که سیاست خارجی اینگونه اداره نمیشود.
به گزارش صدا و سیما، وی افزود: دفاع از تصمیم ایران برای امضای تفاهمنامه اسلامآباد، دفاع از اعتماد به آمریکا نیست، بلکه دفاع از حق ایران برای انتخاب ابزار مناسب در یک مقطع مشخص برای تأمین منافع ملی است. ما برای تصمیمگیری درباره آینده کشور به اعتماد نیاز نداریم، به قدرت، عقلانیت و محاسبه نیاز داریم. از نظر من قدرت قبل از هر چیز یعنی داشتن حق انتخاب.
معاون علمی رئیسجمهور ادامه داد: کشوری قدرتمند است که هیچکس نتواند آن را در برابر یک گزینه ناگزیر قرار دهد. ایران قدرتمند باید توان دفاع داشته باشد، توان مذاکره داشته باشد، توان تجارت و ائتلافسازی داشته باشد، بتواند پشت میز بنشیند و اگر حقوقش تأمین نشد، بتواند از پشت همان میز بلند شود.
افشین با بیان اینکه مقاومت برای حفظ حق انتخاب ایران است و مذاکره نیز میتواند یکی از شیوههای استفاده از همان حق انتخاب باشد، گفت: از این زاویه، اسلامآباد برای ایران مقصد نبود، یک انتخاب عقلانی در میان گزینههای کشور بود و انتخاب یک ابزار نیز به معنای کنار گذاشتن سایر ابزارهای قدرت نیست.
وی تصریح کرد: دفاع از تصمیم به امضای تفاهمنامه نیز لزوماً دفاع از نتیجه اجرای آن نیست. هنر سیاست دقیقاً در همین است که بداند در هر مقطع، کدام ابزار میتواند قدرت ملی را با هزینه کمتر به دستاورد بیشتری برای کشور تبدیل کند.
رئیس بنیاد ملی نخبگان با اشاره به آنچه از شهید دکتر علی لاریجانی درباره این نوع نگاه به سیاست آموخته است، اظهار کرد: برای او مذاکره یا عدم مذاکره موضوعیت مستقل نداشت؛ سؤال این بود که مسئله ایران چیست، منافع ایران کجاست، موازنه واقعی چگونه است و با کدام ابزار میتوان بدون عدول از اصول، مسئلهای را برای کشور حل کرد. سیاست خارجی در این نگاه، نه مدیریت شعارها، …
