به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، شاید فروش پنجاه میلیارد تومانی در روزهای اخیر بار دیگر از «جان گرفتن گیشه» سخن میگوید؛ تیترهایی که در نگاه اول امیدوارکنندهاند، اما اگر کمی از هیجان رکوردهای مقطعی فاصله بگیریم و آمار فروش سینمای ایران را در بازههای زمانی مشابه سه سال گذشته کنار هم بگذاریم، تصویر دیگری آشکار میشود؛ تصویری که نشان میدهد سینما بیش از آنکه از کیفیت فیلمها یا برنامهریزی اکران تأثیر بگیرد، از احساس امنیت جامعه اثر میپذیرد.
جنگ، تهدید، مذاکره، آتشبس، احتمال آغاز دوباره درگیری و فضای نامطمئن سیاسی، تنها بازار ارز یا اقتصاد را دستخوش تغییر نمیکنند؛ نخستین قربانی این وضعیت، «مصرف فرهنگی» است. سینما، تئاتر، کنسرت و حتی خرید کتاب، همگی کالاهایی هستند که مردم در شرایط اضطراب، پیش از هر چیز از سبد هزینههای خود حذف میکنند.
آمار فروش سینمای ایران این واقعیت را بهروشنی نشان میدهد. اثرات جنگ ۱۲ روزه بر فروش سینمای ایران
اگر بازه ۲۳ خرداد تا ۲۳ تیر را که همزمان با جنگ ۱۲ روزه و پیامدهای آن بوده، با سالهای قبل مقایسه کنیم، نتایج قابل تأمل است. سینمای ایران در این بازه در سال ۱۴۰۵ تنها ۲۷ میلیارد تومان فروش داشته؛ در حالی که همین بازه در سال ۱۴۰۴ حدود ۷۶ میلیارد تومان، در سال ۱۴۰۳ بیش از ۱۷۲ میلیارد تومان و در سال ۱۴۰۲ حدود ۱۰۴ میلیارد تومان فروش ثبت کرده است. کاهش فروش فقط به معنای افت درآمد نیست؛ مخاطبان نیز سقوطی کمسابقه را تجربه کردهاند. تعداد تماشاگران از نزدیک سه میلیون نفر در سال ۱۴۰۳ به حدود ۲۲۰ هزار نفر در سال ۱۴۰۵ رسیده است؛ یعنی افتی بیش از ۹۰ درصدی. تعداد سانسهای برگزارشده نیز تقریباً به یکچهارم رسیده است. این یعنی چرخه نمایش نیز همزمان کوچکتر شده است. اما شاید مهمترین نکته این باشد که حتی پایان جنگ نیز نتوانسته بلافاصله رفتار فرهنگی جامعه را به وضعیت قبل بازگرداند. برخلاف تصور رایج، اثر جنگ فقط در روزهای درگیری خلاصه نمیشود؛ اضطراب، نااطمینانی و نگرانی نسبت به آینده، هفتهها و حتی ماهها بر تصمیمهای روزمره مردم سایه میاندازد.
بازه زمانی
میزان مخاطب
میزان فروش (تومان)
تعداد سانس از
۱۴۰۵/۰۳/۲۳
تا
۱۴۰۵/۰۴/۲۳ …
