ریحانه اسکندری: جیمز کامرون در روز تولدش نیز آرام و قرار ندارد و در اتاق فرمان دنیای سینما، مشغول مدیریت و هدایت یکی از بزرگترین، پرهزینهترین و پیچیدهترین پروژههای تاریخ فیلمسازی یعنی دنیای پهناور «آواتار» است. او همزمان مراحل سخت و طاقتفرسای تولید، تدوین و توسعه قسمتهای چهارم و پنجم این مجموعه را با وسواسی مثالزدنی پیش میبرد و بخش عمدهای از وقت خود را در آزمایشگاههای پیشرفته جلوههای ویژه و مراکز تحقیقاتی فناوریهای نوین میگذراند. کامرون این روزها در حال بهینهسازی نسل کاملا جدیدی از فناوریهای ضبط حرکت زیر آب و ابزارهای هوش مصنوعی سفارشی است تا مرزهای رئالیسم و واقعگرایی دیجیتال را بار دیگر جابهجا کند. او در کنار سینما، همچنان به عنوان یک مکتشف ارشد و طراح صنعتی با موسسات بینالمللی اقیانوسشناسی همکاری تنگاتنگی دارد و روی پروژههای مهندسی زیردریاییهای اکتشافی فوقپیشرفته سرمایهگذاری کرده است تا به کشف ناشناختهترین اعماق سیاره زمین بپردازد. از کف کارگاهها و رانندگی کامیون تا قلههای افتخار در هالیوود
مسیر زندگی جیمز کامرون شباهتی عجیب به فیلمهای پرفراز و نشیب خودش دارد؛ مسیری که هرگز از صندلیهای آکادمیک دانشکدههای سینمایی آغاز نشد، بلکه ریشه در دل کارگاههای فنی، کتابخانههای عمومی، سالنهای تاریک سینما و سختترین مشاغل کارگری داشت. او در شانزدهم اوت ۱۹۵۴ در شهر کاپوسکاسینگ در ایالت اونتاریوی کانادا چشم به جهان گشود و در دوران نوجوانی به همراه خانوادهاش به ایالات متحده مهاجرت کرد. کامرون از همان سنین جوانی شیفته فیزیک محض، نجوم، کیهانشناسی و مدلسازی مکانیکی بود و پیش از آنکه حتی به دست گرفتن دوربین فکر کند، برای امرار معاش به کارهای سنگینی چون رانندگی کامیونهای بزرگ بینشهری و ماشینکاری صنعتی در کارگاههای پرسکاری مشغول بود. او ساعتهای طولانی پس از پایان شیفتهای طاقتفرسای کارگری را در کتابخانهها میگذراند تا درباره اصول اپتیک، شیمی ظهور فیلم و مکانیک سیالات مطالعه کند.
نقطه عطف و چرخش بزرگ زندگی او زمانی رقم خورد که برای نخستین بار فیلم انقلابی «جنگ ستارگان» اثر جورج لوکاس را روی پرده سینما تماشا کرد؛ تجربهای چنان تکاندهنده و عمیق که او بلافاصله شغل رانندگی کامیون را برای همیشه رها کرد، تمام پسانداز …
