گروه اندیشه: دکتر فرهنگ انصاری عضو فرهنگستان علوم پزشکی ایران، مطلبی با عنوان «حسبنا کتابالله» تا حدیث ثقلین؛ قرآن در کنار عترت، قلمی کرده و برای انتشار در اختیار خبرگزاری خبرآنلاین قرار داده اند. انصاری در این مطلب به چگونگی وحدت واقعی بر اساس قرآن و سنت می پردازد و با نقد شعار «کفایت قرآن برای وحدت»، هشدار میدهد که تقلیل دادن آموزههای اسلامی به شعار «حسبنا کتاب الله»، نهتنها به حل اختلافات تاریخی و تفسیری میان شیعه و اهلسنت نمیانجامد، بلکه موجب استحاله هویت اعتقادی تشیع میشود. متن با استناد به «حدیث ثقلین» و واقعه تاریخی «رزیة یومالخمیس»، تأکید میکند که قرآن و عترت دو حقیقت تفکیکناپذیرند و متن قرآن بدون مفسر الهی، توان پایان دادن به برداشتهای متعدد را ندارد. در نهایت، نویسنده ضمن احترام بر همزیستی برادرانه و حفظ احترام متقابل، «وحدت صادقانه» را نه در پاک کردن صورتمسئله، انکار اختلافات بنیادین یا حذف امامت، بلکه در مدیریت اخلاقی و علمیِ تفاوتهای عقیدتی میان مذاهب میداند. این مطلب را در ادامه می خوانید:
****
«حسبنا کتابُ الله»؛ شعار وحدت یا بازتولید یک مبنای تاریخی؟ قرآن بدون عترت؛ وحدت نیست، بلکه گسستن یکی از دو ثقل پیامبر اکرم ﷺ است. گاهی در سخنان برخی از چهرههای رسانهای و مذهبی، برای دعوت به وحدت میان مسلمانان گفته میشود: «تا قرآن هست، اختلافی میان شیعه و اهلسنت وجود ندارد» یا «نباید بر سر اختلافات پیشپاافتاده میان مسلمانان اختلاف ایجاد کرد.»
اصل دعوت به وحدت و پرهیز از نزاع و دشمنی، امری ارزشمند و مورد تأکید اسلام است؛ اما وحدت، هرگز به معنای حذف عقاید، تحریف تاریخ یا انکار اختلافات بنیادین میان مذاهب اسلامی نیست.و اگر قرار باشد به نام وحدت، یکی از اساسیترین مبانی اعتقادی مکتب اهلبیت علیهمالسلام نادیده گرفته شود، دیگر سخن از «وحدت» نیست؛ بلکه سخن از استحاله هویت اعتقادی است.
قرآن، بهتنهایی یا قرآن همراه با عترت؟
مسئله این نیست که شیعه قرآن را قبول دارد و اهلسنت قرآن را؛ چنین سخنی اساساً بیمعناست. قرآن، کتاب مشترک همه مسلمانان است و هیچ مسلمانی که در چارچوب اسلام تعریف میشود، نمیتواند قرآن را کنار بگذارد.
اختلاف در جای دیگری است: