گروه اندیشه: دکتر محمدمهدی فتوره چی با نگارش یادداشتی در روزنامه اعتماد، به وضعیت تاب آوری مردم در زندگی اجتماعی می پردازد و به گسست ها و رنج های آنان می پردازد. این مطلب را در ادامه می خوانید:
****
با افزایش نگرانیهای روزافزون مردم از بالا گرفتن آتش جنگ و تسری آن به شهرها و همزمان افزایش افسار گسیخته قیمت کالاهای اساسی و دشوار شدن تامین معیشت و گذران امور زندگی، به موازات گسترش سایه ترس و نگرانی از آینده که نه تنها کسب و کارهای خصوصی، امور آموزشی، تجارت، تولید، پیگیری امور درمانی، ازدواج، ساختوساز و ... متحمل خسارت و افت کیفیت میشوند، بلکه روابط دوستانه و خویشاوندی با دوستان و آشنایان هم از این تبعات بینصیب نمیماند و چه بسا در برخی کلانشهرهای پرهزینهای چون تهران تا قطع ارتباط فیزیکی و تعاملات صمیمی حضوری پیش میرود.
در چنین شرایط و اوضاع ناپایداری سوال اینجاست که سرپرستان خانواده چگونه میتوانند برای حفظ سلامت روحی و روانیشان و افزایش تابآوری در برابر ناملایمات و سختیهای ناشی از شرایط نامتعین و ناپایدار جنگی، در حد مقدور روابط و تعاملات با دوستان و خویشاوندیشان را حفظ کنند و به دور از اخبار دلهرهآور و نگرانکننده در پی حفظ و تحکیم بنیانهای عاطفی و احساسیشان با آنان همت گمارند.
با اعتقاد به فواید و تاثیرات ارتباطات خویشاوندی و خانوادگی در هفتهای که گذشت بر آن شدیم تا با چند خانواده از بستگان سببی به دور از هر تشریفات و آداب و رسوم متداول و گاهی اسرافگونه در سالهای گذشته پس از دوسال دوری، در باغچهای خارج از شهر با مختصر طعام ساده دستپخت هر یک از کدبانوهای فامیل گرد هم آییم و در کنار سفرهای ساده و بیآلایشی، ساعاتی به دور از اخبار دلهرهآور و اینترنت و پیامرسانهای اجتماعی مخلِ تعاملات صمیمی به گفتوگو و تعاملات غیر رسمی و محبتآمیز بپردازیم.
دقایقی هم در آفاق و طبیعت زیبای ییلاقات طالقان زیبا و خوش آب و هوا به تفرج رفته و پوستی تازه کرده و ایام ماضی و دوران خوش کودکی در کنار والدین مرحوممان را در ذهن تداعی کنیم و بر گذر شتابان عمر کمحاصل در این وانفسای پر مصیبت و ابتلا درنگی چند! این تجربه جدید و خاطرهانگیز بهانهای شد برای یادآوری این مهم که ما انسانها چقدر به تعامل و روابط انسانی احترامآمیز …
