نهادهای نظامی، قضایی و انتخاباتی برجایمانده از دوران چاویسم مسیر پیش رو را همچنان پرابهام نگه داشتهاند و سرمایهگذاران خارجی با وجود بازشدن فضای قانونی به دلیل نبود تضمینهای حقوقی روشن با احتیاط زیاد وارد میشوند. به گزارش اکوایران به نقل از آوش، از سوم ژانویه سال جاری میلادی، ونزوئلا وارد یک دوره انتقالی پرشتاب شده است. نیروهای نظامی آمریکا در عملیاتی نیکلاس مادورو و همسرش سیلیا فلورس را بازداشت کردند و آنها را برای محاکمه به نیویورک منتقل کردند. این دو در حال حاضر با اتهامات قاچاق مواد مخدر و اسلحه روبهرو هستند و تاریخ محاکمه مادورو اول ژوئن اعلام شده است. این اقدام پایان دو دهه حکومت چاویسم را در قامت پیشین آن رقم زد و مسیر تازهای برای روابط کاراکاس و واشنگتن گشود.
دلسی رودریگز، معاون رئیسجمهور سابق، بهعنوان رئیسجمهور موقت روی کار آمد. دادگاه ونزوئلا دوره ریاست او را نود روز تعیین کرد و امکان تمدید آن تا شش ماه با تأیید مجلس ملی وجود دارد. مجلس ملی همچنان در اختیار حزب حاکم است و ریاست آن را برادر رودریگز، خورخه رودریگز، برعهده دارد. این ترکیب نشان میدهد دستگاه نهادی چاویسم دستنخورده باقی مانده حتی اگر رأس هرم قدرت تغییر کرده باشد.
نفت؛ محور بازسازی اقتصادی
بخش نفت اولین حوزهای بود که این جابهجایی سیاسی در آن اثر گذاشت. در ماه ژانویه رودریگز اصلاحیهای بر قانون هیدروکربنها امضا کرد که انحصار چندینساله شرکت دولتی پترولئوس د ونزوئلا را برداشت و ورود مستقیم شرکتهای خصوصی داخلی و خارجی به تولید و فروش نفت را مجاز کرد. شورون، رپسول، اِنی و مورلاند پروم اکنون تحت پروانههای انعطافپذیر در پروژههای مشترک فعالاند. تولید نفت ونزوئلا که در اواخر سال گذشته حدود هشتصد هزار بشکه در روز بود اکنون از یک میلیون بشکه فراتر رفته و پیشبینی میشود در ماههای آینده افزایش یابد.
حکومت جدید همچنین حدود سیصد تا پانصد میلیون دلار از نخستین محمولههای نفتی که با میانجیگری آمریکا فروخته شد دریافت کرده است. این درآمد در حسابی محدود در قطر نگهداری میشود و برداشت از آن نیازمند تأیید واشنگتن است. بخشی از این منابع صرف حقوق کارمندان دولت و خدمات ضروری شده است. …
