رژیمهای کمکربوهیدرات، بهویژه رژیمهای کتوژنیک و اتکینز، در سالهای اخیر محبوبیت زیادی پیدا کردهاند؛ اما کمکردن کربوهیدراتها لزوماً به معنای سالمتر غذا خوردن نیست. متخصصان تغذیه تأکید میکنند که نوع کربوهیدرات، کیفیت کلی رژیم غذایی و شرایط جسمی هر فرد اهمیت زیادی دارد.
به گزارش سلامت نیوز، کاهش مصرف کربوهیدراتهای تصفیهشده و قندهای افزوده میتواند به کنترل قند خون و کاهش وزن کوتاهمدت کمک کند، اما حذف بیش از حد کربوهیدراتهای سالم ممکن است باعث کمبود فیبر و برخی مواد مغذی، یبوست، افت انرژی و حتی افزایش مصرف چربیهای اشباع شود. کربوهیدراتها دشمن بدن نیستند
کربوهیدراتها یکی از منابع اصلی انرژی بدن هستند، اما همه آنها ارزش غذایی یکسانی ندارند.
کربوهیدراتهای ساده مانند نان سفید، شیرینیها و نوشیدنیهای شیرین بهسرعت هضم میشوند و میتوانند باعث افزایش سریع قند خون و سپس افت آن شوند؛ اتفاقی که ممکن است احساس خستگی و گرسنگی را به دنبال داشته باشد.
در مقابل، کربوهیدراتهای پیچیده مانند غلات کامل، حبوبات، عدس و بسیاری از سبزیجات، معمولاً فیبر و مواد مغذی بیشتری دارند و آهستهتر هضم میشوند. به همین دلیل انرژی پایدارتر و افزایش ملایمتری در قند خون ایجاد میکنند.
بنابراین هنگام کاهش کربوهیدرات، مهم است بدانیم کدام کربوهیدراتها را حذف یا محدود میکنیم. رژیم کمکربوهیدرات دقیقاً چیست؟
تعریف واحدی برای رژیم کمکربوهیدرات وجود ندارد و میزان محدودیت کربوهیدرات میتواند در رژیمهای مختلف متفاوت باشد.
بهطور معمول، کربوهیدراتها حدود ۴۵ تا ۶۵ درصد انرژی روزانه یک رژیم غذایی معمول را تأمین میکنند. برای فردی که روزانه ۲ هزار کالری دریافت میکند، این میزان تقریباً معادل ۲۲۵ تا ۳۲۵ گرم کربوهیدرات است.
هر الگویی که مصرف کربوهیدرات را بهطور مداوم پایینتر از این محدوده قرار دهد، میتواند در دسته رژیمهای کمکربوهیدرات قرار بگیرد؛ البته شدت این محدودیت در رژیمهای مختلف یکسان نیست. رژیم کمکربوهیدرات چه فوایدی دارد؟
اگر این رژیم بهدرستی و با برنامهریزی انجام شود، ممکن است برای برخی افراد فوایدی داشته باشد.
از جمله: …
