عصر ایران؛ مجله تصویری سلاح - در جنگ جهانی اول، خدمه تانک ها با خطری مواجه بودند که لزوما از نفوذ گلوله دشمن به داخل تانک ناشی نمی شد. گاهی گلوله به زره فلزی تانک برخورد می کرد و اگرچه زره را سوراخ نمی کرد، شدت ضربه باعث می شد تکه هایی از سطح داخلی آن کنده شوند و با سرعت زیادی داخل محفظه خدمه پرتاب شوند. این قطعات فلزی می توانستند مانند ترکش عمل کرده و به صورت و بدن سرنشینان آسیب بزنند. این پدیده «Spalling» نام داشت.
برای کاهش این خطر، برخی خدمه تانک از ماسک های محافظ مخصوص استفاده می کردند. در عکس مربوط به سال 1918، یک توپچی تانک فرانسوی با ماسکی دیده می شود که از پوشش چرمی صورت، محافظ فلزی چشم ها و زنجیر فلزی برای پوشاندن دهان و چانه تشکیل شده است.
کلاه او نیز یک کلاه نظامی فرانسوی «آدریان» با نشان توپخانه است. ماسک های مشابه در میان خدمه تانک ارتش های مختلف در سال های جنگ استفاده می شدند، به ویژه در نسل های نخست تانک ها که زره آن ها نسبتا نازک بود.
این مشکل در تانک های اولیه بریتانیا، از Mark I تا Mark V، جدی تر بود. این تانک های سنگین با طراحی لوزی شکل می توانستند از سنگرها و زمین های دشوار عبور کنند، اما خدمه در فضای بسیار محدود و محصور فولادی قرار داشتند و علاوه بر آتش دشمن، با گرما، دود، خرابی های مکانیکی و خطر پرتاب شدن قطعات زره در داخل تانک مواجه بودند.
در نتیجه، ماسک های محافظ خدمه تانک بیش از آنکه برای متوقف کردن گلوله طراحی شده باشند، برای محافظت از صورت در برابر تکه های زرهی طراحی شده بودند که در اثر برخورد گلوله از سطح داخلی زره جدا می شدند.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر امروز1500مین زادروز پیامبر/ فتوای مفتی و دلارهای نفتی مانع نمایش گستردۀ "محمد رسولالله" در کشورهای عربی شد- مجید مجیدی خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : … …
