ژانویه سال ۱۹۴۰ بود و بریتانیا با یک مشکل جدی روبهرو شده بود. حملات آلمان به کشتیهای حامل کالاهای وارداتی، خطر کمبود شدید مواد غذایی را افزایش داده بود؛ بحرانی که میتوانست با گرسنگی دادن به مردم، کشور را به تسلیم وادار کند.
به گزارش انتخاب و به نقل از sciencealert ؛ در پی این شرایط، سهمیهبندی سختگیرانه مواد غذایی بهطور ناگهانی اجرا شد و مقدار خرید برخی مواد غذایی، از جمله اقلام پرمصرفی مانند شکر، محدود شد.
اکنون، چندین دهه و حتی یک عمر بعد، به نظر میرسد کاهش اجباری مصرف قند در دوران جنگ جهانی دوم تأثیر قابلتوجهی بر سلامت نسلی از کودکانی داشته که در آن دوران به دنیا آمدند.
پژوهش جدیدی که در مجله PNAS منتشر شده، دادههای سلامت ۶۴ هزار و ۷۶۱ نفر را بررسی کرده است؛ افرادی که بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۶ در بریتانیا متولد شده بودند و اطلاعات آنها از مطالعه UK Biobank به دست آمده است.
سهمیهبندی شکر در سپتامبر ۱۹۵۳ بهطور ناگهانی پایان یافت و پس از آن، میانگین مصرف شکر بهسرعت دو برابر شد.
پژوهشگران با بررسی متولدین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۶ که در دو سوی این نقطه زمانی قرار داشتند، توانستند سلامت بزرگسالی افرادی را مقایسه کنند که هزار روز نخست زندگی خود، یعنی از زمان لقاح تا دو سالگی، تحت سهمیهبندی شکر قرار داشتند با نوزادانی که کمی دیرتر به دنیا آمدند و این محدودیتها را تجربه نکردند.
آنها همچنین میزان مواجهه نوزادان با دوره سهمیهبندی را با یکدیگر مقایسه کردند؛ یعنی افرادی که مدت بیشتری از محدودیتهای غذایی را تجربه کرده بودند، در برابر کسانی که کمی دیرتر اما همچنان پیش از پایان سهمیهبندی متولد شده بودند. کاهش خطر ابتلا به چند نوع سرطان
این نخستین بار نیست که پژوهشگران از این دوره تاریخی و شرایط منحصربهفرد آن برای بررسی تأثیر تغذیه در دوران ابتدایی زندگی استفاده میکنند.
مطالعات قبلی نشان دادهاند کودکانی که در دوران سهمیهبندی شکر به دنیا آمدند، در بزرگسالی با خطر پایینتر ابتلا به بیماریهای مزمن و همچنین احتمال کمتر ابتلا به آلزایمر مواجه بودند و ظاهراً از سلامت قلب و عروق بهتری نیز برخوردار شدند. اما آیا این محدودیت مصرف شکر میتوانست بر خطر سرطان نیز تأثیر بگذارد؟
پژوهش جدید که توسط چن ژو از دانشگاه …
