وقتی برای نخستین بار ماشه را کشید، احساس پیروزی نکرد. لحظاتی بعد از شلیک، زانوهایش سست شد، داخل سنگر نشست و در کمال ناباوری گفت: «من یک انسان را کشتم.» همرزمانش سعی کردند او را آرام کنند، برای همین گفتند: «او یک سرباز آلمانی بود.»
به گزارش فرارو، کمتر از یک سال بعد، همین دختر جوان به شناختهشدهترین تکتیرانداز ارتش سرخ تبدیل شد. روزنامههای غربی به او لقب «وحشت پنهان پروس شرقی» The Unseen Terror of East Prussia را داده بودند. در اسناد ارتش شوروی نیز دستکم ۵۹ کشته تاییدشده به نامش ثبت شده است.
اما آنچه رزا شانینا را بیش از دیگر چهرههای نظامی جنگ جهانی دوم مطرح کرده، فقط مربوط به مهارتش در تیراندازی نیست، بلکه دفترچه خاطراتش است. از آنجا که خاطرهنویسی خلاف مقررات ارتش شوروی بود، مخفیانه مینوشت و حالا همین دستنوشتهها از معدود اسناد دست اول از تجربه یک زن تکتیرانداز در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم محسوب میشوند. از روستایی دورافتاده تا کلاس درس
رزا گئورگیونا شانینا، سوم آوریل ۱۹۲۴ در روستای یدما در استان آرخانگلسک روسیه به دنیا آمد. خانوادهاش پرجمعیت و از نظر مالی متوسط رو به پایین بودند. پدرش در کار کشاورزی و جنگلداری بود و مادرش هم در مزرعه کار میکرد. زندگی در شمال روسیه با آن زمستانهای سرد و طولانی، آسان نبود.
با این حال، رزا از همان نوجوانی روحیهای مستقل داشت. در ۱۴ سالگی برای ادامه تحصیل خانه را ترک کرد و به آرخانگلسک رفت. این تصمیم برای دختری روستایی در دهه ۱۹۳۰ چندان معمول نبود. رزا در رشته تربیت مربی مهدکودک تحصیل کرد و پیش از آغاز جنگ، مدتی مربی مهدکودک بود. اگر جنگ جهانی دوم شروع نمیشد، احتمالا زندگی او در همان مسیر آموزش و تدریس ادامه پیدا میکرد. جنگ مسیر زندگی رزا را تغییر داد
با حمله آلمان نازی به شوروی در ژوئن ۱۹۴۱، شرایط به سرعت تغییر کرد. چند تن از برادران رزا راهی جبهه شدند و دستکم یکی از آنها در نبرد کشته شد. حالا دیگر تصمیم او برای پیوستن به ارتش جدیتر شده بود.
در ابتدا مانند بسیاری از زنانی که داوطلب حضور در جنگ بودند، به او هم پیشنهاد شد در بخشهای پشتیبانی یا خدمات درمانی فعالیت کند ولی رزا اصرار داشت آموزش تکتیراندازی ببیند. سرانجام وارد مدرسه مرکزی آموزش تکتیراندازان زنان شد و دوره آموزشی را …
