عصر ایران - در ورودی شهر ماتوزینیوش در پرتغال، سازه ای عظیم و متفاوت قرار دارد که همزمان می توان آن را یک مجسمه، اثر معماری و بخشی از فضای شهری دانست. این اثر با نام «او تغییر می کند» (She Changes) و همچنین «شقایق دریایی» شناخته می شود و در سال 2005 توسط ژانت اِکِلمَن، هنرمند آمریکایی، ساخته شد.
این مجسمه بزرگ از شبکه ای سبک و انعطاف پذیر تشکیل شده که میان چند سازه فولادی معلق است و با وزش باد دائما تغییر شکل می دهد. به همین دلیل، ظاهر آن هیچ گاه کاملا ثابت نیست و بسته به شدت و جهت باد، فرم متفاوتی پیدا می کند. حرکت خودروها در میدان اطراف نیز باعث می شود مردم هنگام عبور از مسیرهای مختلف، نماهای متفاوتی از اثر ببینند.
ایده ساخت چنین مجسمه هایی برای اِکِلمَن به سال 1997 و سفر او به هند بازمی گردد. او در جریان این سفر با تورهای ماهیگیری محلی مواجه شد و دریافت که می توان به کمک شبکه های سبک، حجم های بزرگ و سه بعدی ایجاد کرد؛ بدون اینکه به مصالح سنگین و سازه های جامد متکی بود.
«او تغییر می کند» با فضای ساحلی و تاریخ ماتوزینیوش نیز ارتباط نزدیکی دارد. مردم محلی در فرم این اثر شباهت هایی به تورهای ماهیگیری، کشتی ها و دکل های دریانوردی پرتغال، دودکش های صنعتی قرمز و سفید، توربافی سنتی، موجودات دریایی و حتی موج های آب می بینند.
این اثر در بخش جنوبی تفرجگاه ساحلی ماتوزینیوش قرار گرفته است؛ پروژه ای شهری که توسط ادوآردو سوتو دِ مورا، معمار سرشناس پرتغالی، طراحی شد. تفرجگاه حدود 740 متر طول و 19 متر عرض دارد و طراحی ساده و سنگی آن در کنار مجسمه متحرک اِکِلمَن، تضاد جالبی میان معماری ثابت و هنر متحرک ایجاد کرده است.
«او تغییر می کند» نمونه ای متفاوت از هنر عمومی معاصر است؛ اثری که به جای قرار گرفتن روی یک پایه و ثابت ماندن، با باد، نور و حرکت مردم و خودروها دائما تغییر می کند و بخشی از تجربه روزمره شهروندان ماتوزینیوش شده است.
…
