محمد مراد، ۵۳ ماه در اردوگاه «رمادی ۱۰» اسیر بود. اسفند ۱۳۶۴، نزدیک سلیمانیه اسیر شد و دوم شهریور ۱۳۶۹، از مرز خسروی به ایران برگشت و مثل تمام اسرای ایرانی، اسمش در پروندهها و بایگانی ستاد کل آزادگان و سپاه و بنیاد شهید و نمایندگی صلیب سرخ ثبت شد.
به گزارش اعتماد، محمد مراد، در یکی از استانهای غرب ایران، در یک خانه ۷۰متری مستاجر است و بابت این خانه اجارهای، ۱۰۰ میلیون تومان ودیعه داده و ماهی سه میلیون تومان اجاره میدهد. صاحب خانه، نیمه بهار گفته بود که باید خانه را تخلیه کند. محمد مراد ۷۰ روز سرتاسر شهر را گشت ولی خانهای با ودیعه ۱۰۰ میلیون تومانی پیدا نمیشد. ۱۰۰ میلیون تومان از قوم و خویشها قرض کرد و ۱۰۰ میلیون تومان وام میخواست تا بتواند خانهای با ودیعه ۳۰۰ میلیون تومانی اجاره کند.
محمد مراد، سه ماه قبل به اداره بنیاد شهید شهرشان رفت که ۱۰۰ میلیون تومان وام بگیرد. کارمند بنیاد شهید، پروندههای ثبت شده در کامپیوترش را بالا و پایین کرد و گفت پرونده اسارت به نام محمد مراد در بنیاد شهید وجود ندارد و صحت اسارت باید احراز شود که دو سال طول میکشد و به شرط تایید، محمد مراد میتواند درخواست وام بدهد. محمد مراد، ۵۳ ماه در اردوگاه رمادی ۱۰ اسیر بود.
اسفند ۱۳۶۴، نزدیک سلیمانیه عراق اسیر شد و دوم شهریور ۱۳۶۹، از مرز خسروی به ایران برگشت و مثل تمام اسرای ایرانی، اسمش در پروندهها و بایگانی ستاد کل آزادگان و سپاه و بنیاد شهید و نمایندگی صلیب سرخ ثبت شد و حالا، بعد از ۳۶ سال، اسیر بودنش باید «احراز» شود…
محمد مراد، اسفند ۱۳۶۴، در سن ۲۴ سالگی، در عملیات والفجر ۹، محاصره و اسیر شد. ۸ ماه اول اسارت را در اردوگاه مفقودین سپری کرد؛ اردوگاهی که اسیرانش حتی نمیتوانستند خبری از زنده بودنشان به ایران برسانند. ۸ ماه بعد، مهر ۱۳۶۵، به اردوگاه رمادی ۱۰ منتقل شد و کارت اسارت گرفت و تا دوم شهریور ۱۳۶۹ که سوار بر یکی از ۳۵ اتوبوس انتقال اسرا، به مرز ایران رسید، در همین اردوگاه بود.
اسرای ایرانی وقتی به وطن برگشتند، طبق دستور رییسجمهوری وقت، اگر در سن تحصیل بودند، میتوانستند در مدارس ثبتنام کنند و درسشان را ادامه دهند یا بعد از قبولی در کنکور سراسری، به دانشگاه بروند. آن تعدادی هم که پیش از اعزام به جنگ، در ادارات دولتی مشغول به کار بودند، میتوانستند …
