توماج دانشبهزادی بازیگر سینما و تلویزیون که این روزها فیلم سینمایی «لباس شخصی» با نقشآفرینی او در سینماهای کشور در حال اکران است، در گفتوگو با خبرنگار ایلنا، اظهار کرد: نقش حنیف در فیلمنامه «لباس شخصی» پرداختی که الآن شاهد هستیم را نداشت ولی در صحبتهایی با امیرعباس ربیعی و تمرینهایی که در چهار ماه به طول انجامید قرار شد که نقش را پرورش دهم. من در ذهنم یک دیو مهربان خلق کردم و نمیخواستم حنیف به کاراکترهایی تبدیل شود که قابل پیشبینی هستند، کاراکترهایی که یا خیلی مهربان یا سختگیر هستند اما در عین حال دستشان برای تماشاچی رو است؛ به همین دلیل همانطور که گفتم یک دیو مهربان خلق کردم تا تماشاچی نتواند تا آخرین لحظه حدس بزند که او در کدام تیم است، آیا جاسوس است یا خیر و… . یکی از دلایل رفتن به این سمت این بود که او شخصیتی کمحرف بود و بیشتر ریاکشنهای در سکوت داشت که البته برای بازیگر جذاب و سخت است هر چند که در سینمای ایران معمولاً برعکس بوده و اکثراً علاقه دارند که نقششان پر دیالوگ باشد.
دانشبهزادی خاطرنشان کرد: کاراکترم در «لباس شخصی» یک کاراکتر واقعی بود، من دستنوشتههایش را میخواندم، با یک سری آدمها مشورت کردم، فیلمهای امنیتی و جاسوسی زیاد دیدم اما جدا از اینکه او یک شخصیت امنیتی است من بیشتر سعی کردم قیافهشناسی فکری او را کشف کنم و بفهمم ابعاد فکری این آدم به چه شکل است، چه فکری دارد و عقایدش چگونه بر عملش تأثیر میگذارد و اینکه کسی چون او در جایگاه یک فرد امنیتی چه ویژگیهایی باید داشته باشد. در واقع سعی من بر این بود که هم به واقعیت نزدیک باشم و هم اینکه شخصیتی خلق شود که به لحاظ دراماتیک جذاب باشد.
وی افزود: حنیف مرام و اصولی دارد که اتفاقاً او را دوست دارم، کسی که برای رسیدن به هدفش دست به هر کاری نمیزند و شاید بتوان او را نقطه مقابل یاسر دانست. ممکن است آدمهایی چون او در مسیری که پیش میروند دست به اشتباه هم بزنند که تا حدی قابل پذیرش است. ویژگی فکری حنیف اینگونه است که برای رسیدن به هدف دست به هر کاری نمیزند. کسانیکه این شخصیت واقعی در فیلم «لباس شخصی» را میشناسند، در جریان هستند که او پس از کاری که به سرانجام میرساند، از آن موقعیت حرفهای بیرون میآید و چند ماه بعد در جبهه شهید میشود. به نظر من فضای امنیتی پس از حنیف و دوستانی که …
