سید رضا منتظری منتقد سینما و کارشناس فرهنگی و فعال رسانهای در گفتوگو با خبرنگار ایلنا، درباره وضعیت امروز رسانههای سینمایی و فرهنگی کشور گفت: به اعتقاد من، امروز رسانههای فرهنگی با یک بحران جدی مواجهاند؛ بحرانی که شاید به اندازه بحران تولید، اقتصاد و مدیریت فرهنگی درباره آن صحبت نشده است. ما با رسانههایی مواجهیم که در بسیاری از موارد، کارکرد اصلی خود را فراموش کردهاند. رسانه قرار بود پرسشگر، تحلیلگر و ناظر باشد، اما امروز در مواردی به محلی برای بازنشر اخبار روابط عمومیها تبدیل شده است.
وی در همین راستا خاطرنشان کرد: وقتی یک خبر از سوی روابط عمومی یک سازمان منتشر میشود و همان خبر، با همان تیتر و تقریباً همان ادبیات، در تعداد زیادی از رسانهها بازنشر میشود، باید از خودمان بپرسیم سهم روزنامهنگاری در این میان کجاست؟ کپیپیست ممکن است انتشار محتوا باشد، اما روزنامهنگاری نیست. روزنامهنگاری زمانی اتفاق میافتد که خبرنگار به خبر ارزش افزوده اضافه کند؛ اطلاعاتی را کشف کند، پرسشی مطرح کند، روایتهای مختلف را ببیند و چیزی را به مخاطب ارائه دهد که در متن رسمی وجود ندارد.
این منتقد سینما با اشاره به کاهش دغدغهمندی در بخشی از رسانههای فرهنگی ادامه داد: امروز کمتر میبینیم رسانهای درباره بودجه یک جشنواره، نحوه هزینهکرد منابع عمومی، سرنوشت یک پروژه حمایتی یا نتیجه وعدههای یک مدیر فرهنگی، گزارش جدی و مطالبهگرانه منتشر کند. کمتر میبینیم رسانهای از یک مدیر بپرسد فلان تصمیم با چه هزینهای گرفته شده و خروجی آن برای مردم و جامعه فرهنگی چه بوده است.
این عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران تأکید کرد: رسانهای که نسبت به بیتالمال حساس نباشد، یکی از مهمترین وظایف اجتماعی خودش را کنار گذاشته است. هرجا منابع عمومی هزینه میشود، رسانه باید پرسش کند؛ نه از سر تخریب، بلکه از سر مسئولیت اجتماعی. پرسش درباره بودجه و نحوه هزینهکرد آن، نه سیاسیکاری است و نه مخالفت با مدیران؛ اتفاقاً بخشی از طبیعیترین وظایف رسانه است.
وی با بیان اینکه نقد مدیران فرهنگی نباید با تخریب اشتباه گرفته شود، گفت: من معتقدم مدیر حرفهای باید از رسانه پرسشگر استقبال کند. اتفاقاً مدیری که دائماً در معرض سؤال قرار میگیرد، مجبور است تصمیمهایش را دقیقتر، شفافتر و کارشناسیتر …
