خیلی از ما بخش زیادی از روز را با کفشهای بسته و کمتهویه میگذرانیم. موضوعی که به دلیل تعریق پا و ایجاد رطوبت میتواند شرایط مناسبی برای تحریک پوست و رشد قارچها ایجاد کند. از طرفی خیلی از افراد زمانی که از بیرون به خانه برمیگردند، پاهای عرقکرده و آلوده خود را نمیشویند و شستوشوی آنها را به زمان حمامرفتن موکول میکنند. در حالی که شستوشوی روزانه پاها بخشی از مراقبت از پوست پا و پیشگیری از مشکلات پوستی است.
محیط گرم و مرطوب، دوست پا نیست
نرگس صادقی، متخصص پوست و مو به همشهری میگوید: پاها در طول روز عرق میکنند و ماندن طولانیمدت در کفش گرم و بسته، با حفظ رطوبت روی پوست، شرایط مناسبی برای رشد قارچ و ابتلا به «پای ورزشکار» ایجاد میکند. خارش، پوستهریزی، قرمزی، سوزش و ترک، به خصوص بین انگشتها از علائم شایع آن است و گاهی ناخنها را هم درگیر میکند.
صادقی اضافه میکند: البته هر پای عرقکردهای قارچ نمیگیرد و نداشتن قارچ به معنای «قویتر بودن» پوست نیست. نوع کفش و جوراب، میزان رطوبت، وضعیت پوست و تماس با سطوح آلوده هم در ابتلا نقش دارند. تعریق طولانیمدت حتی بدون قارچ هم میتواند باعث تحریک پوست، تاول، زخمهای سطحی و بوی نامطبوع شود. درضمن بوی بد پا لزوماً نشانه قارچ نیست و بیشتر به عرق و فعالیت باکتریها مرتبط است.
جوراب بپوشیم یا نپوشیم؟
گرمای تابستان باعث میشود بعضی افراد همراه کتانی یا کفش اسپرت جوراب نپوشند، اما آیا حذف جوراب به معنای سالمتر ماندن پاها است؟ صادقی پاسخ میدهد: اتفاقا جوراب میتواند بخشی از عرق را جذب کند و تماس مستقیم پوست با داخل کفش و اصطکاک را کاهش دهد. بدون جوراب، عرق مستقیماً روی پوست و داخل کفش باقی میماند و احتمال تحریک، تاول، بوی نامطبوع و در شرایط مناسب، عفونت قارچی بیشتر میشود. بنابراین اگر قرار است ساعتهای طولانی کفش بسته بپوشیم، استفاده از جوراب مناسب و تمیز انتخاب بهتری از حذف کامل جوراب است.
این متخصص پوست اضافه میکند: اما وضعیت صندل متفاوت است. صندل که امکان گردش هوا دارد، محیطی متفاوت از کتانی بسته ایجاد میکند و نیازی به جوراب ندارد. اما در عین حال باید پا را تمیز و خشک نگه داشت و مراقب اصطکاک و ایجاد زخم بود. ضمن اینکه صندل محافظ کاملی در برابر گردوغبار، آلودگی محیط و سطوح آلوده …
