داروسازان و فعالان زنجیره تأمین دارو سالهاست در صف اول خدمت به مردم ایستادهاند؛ اما امروز، در صف آخرِ دریافت مطالبات و تأمین معیشت خود قرار گرفتهاند. تأخیر در پرداخت مطالبات داروخانهها از سوی بیمهها و بلاتکلیفی در اجرای طرح دارویار، زنگ هشدار جدی برای دولت و همه دستگاههای مسئول به صدا درآورده است.
زنجیره تأمین دارو یک زنجیره بههمپیوسته است؛ از تولیدکننده مواد اولیه و کارخانه داروسازی تا شرکتهای پخش و در نهایت داروخانهای که آخرین حلقه و ویترین نظام سلامت در برابر مردم است. اختلال در نقدینگی هر یک از این حلقهها، دیر یا زود خود را در حلقههای دیگر نشان میدهد. امروز فشار ناشی از انباشت مطالبات بیمهای، مشکلات نقدینگی و ارزی و تأخیر در پرداخت منابع طرح دارویار، این زنجیره را بیش از هر زمان دیگری تحت فشار قرار داده است.
پیامد این وضعیت تنها یک مسئله اقتصادی نیست. وقتی نقدینگی از چرخه تولید و توزیع دارو خارج میشود، توان شرکتها برای خرید مواد اولیه، پرداخت هزینههای تولید، تأمین کالا و پرداخت حقوق کارکنان کاهش مییابد. نتیجه میتواند تعدیل نیرو، توقف خطوط تولید، کاهش توان شرکتهای پخش و در نهایت آسیب به فعالیت داروخانهها باشد؛ اتفاقی که صدها هزار شاغل این زنجیره را با نگرانی و اضطراب نسبت به آینده شغلی خود مواجه کرده است.
در شرایط حساس کنونی، بهویژه با توجه به فشارهای ناشی از تحریمها و محدودیتهای ارزی، تأمین نقدینگی دیگر یک مطالبه صنفی صرف نیست؛ پاشنه آشیل امنیت دارویی کشور است.
صنعت دارویی ایران شبکهای گسترده و راهبردی است؛ صدها شرکت تولیدکننده دارو، دهها شرکت تولید مواد اولیه و بستهبندی، حدود ۱۸ هزار داروخانه، دانشکدهها و اعضای هیئت علمی داروسازی و هزاران دانشجو و متخصص، مجموعهای را شکل دادهاند که استمرار فعالیت آن برای سلامت جامعه حیاتی …
