به گزارش ایلنا به نقل از پایگاه اطلاعرسانی سیما، امیرجهانی ادامه داد: زمانی که رمان «رویای نیمهشب» را خواندم، مهمترین مشکل من این بود که چگونه قصه را بهگونهای روایت کنم که هم دغدغه شخصی خودم باشد، هم به روح کتاب آسیبی نزند و هم بتواند با مسائل امروز مخاطب ارتباط برقرار کند. برای من تاریخ صرفاً یک موضوع حاشیهای نبود، بلکه بستری برای روایت زندگی انسان معاصر محسوب میشد و تصور میکنم آنچه در ذهن داشتم، درنهایت به مخاطب منتقل شده است.
امیرجهانی با اشاره به ویژگیهای رمان اصلی گفت: در کتاب، موقعیت مرکزی داستان میان سه شخصیت شکل گرفته و همین موضوع برای من جذاب بود. از سوی دیگر، مسئله مهدویت و انتظار، ایده محوری این اثر به شمار میرفت؛ موضوعی که تاکنون در آثار نمایشی تلویزیون کمتر به آن پرداخته شده و همین ویژگی، جذابیت ویژهای برای من داشت.
وی افزود: قصه درباره جوانی اهل سنت است که عاشق دختری شیعه میشود؛ عشقی که در شرایط اجتماعی آن دوران، ممنوع و ناممکن به نظر میرسد. در ادامه نیز دختر حاکم به ضلع سوم این مثلث تبدیل میشود. بااینحال، در نسخه سریال شخصیتهای متعددی را گسترش دادم یا به داستان افزودم. برای نمونه، دو برادر مغول، شخصیت صائمه، پرداخت تازه شخصیت تلما، خانواده ابوراجع، عطیه ــ خواهر تلما ــ و شخصیتهای دیگر یا اساساً در کتاب موجود نبود یا حضوری بسیار کمرنگ داشتند. این تغییرات باعث شد روابط شخصیتها و ماجراهای پیرامون آنها نیز شکل تازهای پیدا کند.
امیرجهانی با اشاره به میزان وفاداریاش به متن اصلی تأکید کرد: با وجود حفظ روح اثر اصلی، بخش درخور توجهی از سریال حاصل خلاقیت من بهعنوان فیلمنامهنویس و فاصله گرفتن از متن کتاب است. در مواجهه با یک اثر ادبی، آنچه برای من اهمیت دارد میزان اثرگذاری آن در قالب درام است. هرجا خط داستانی به پیشبرد روایت و خلق موقعیتهای دراماتیک کمک میکرد، آن را حفظ کردم و هرجا چنین کارکردی نداشت، ضرورتی برای وفاداری کامل به متن کتاب نمیدیدم. به همین دلیل، این اقتباس را نمیتوان اقتباسی کاملاً وفادارانه دانست و طبیعی است که نگاه شخصی من و همچنین ملاحظات تولید و پخش تلویزیونی در شکل نهایی اثر پررنگ باشد.
وی تصریح کرد: همانطور که پیشتر نیز اشاره کردم، تاریخ برای من صرفاً دکور، لباس و صحنه نبود. آنچه اهمیت …
