رویداد۲۴| هنوز هوا کاملا تاریک نشده است. آخرین رگههای نور از روی آبهای خلیجفارس عقب مینشینند و شهرهای جنوب، یکییکی، خود را برای شبی دیگر آماده میکنند؛ شبهایی که با صدای جنگنده، انفجار و پدافند گره خورده بود. جنگ در هفتههای اخیر، از اسکلهها و تاسیسات ساحلی گرفته تا بمپور، ردپای خود را در جایجای جنوب به جا گذاشت. حالا، اما چند شبی است که آسمان جنوب آرام گرفته و دستکم فعلا دستور توقف حملات صادر شده. آرامشی که البته چندان دوام نیاورد و جنوب خیلی زود بار دیگر به صحنه درگیری تبدیل شد. اگرچه سنتکام اعلام کرد موج حملات خود را به پایان رسانده، اما هنوز کسی نمیداند این آتشبس تا چه اندازه پایدار خواهد ماند؛ آیا این پایان درگیریهاست یا آرامش پیش از طوفان! جنگ از دریا تا خانه
جنگ، از غربیترین سواحل خلیجفارس تا دهانه تنگه هرمز، رد خود را بر جنوب گذاشت؛ گاهی با انفجار و گاهی فقط با اضطرابی که شبها بر شهرها سایه میانداخت. در برخی شهرها، صدای انفجار و لرزش ناشی از آن تا قلب مناطق مسکونی رسید؛ در برخی دیگر، صدای جنگندهها و فعال شدن سامانههای پدافندی، آرامش شب را بر هم زد. حتی در مناطقی که انفجاری رخ نداد، سایه جنگ بر زندگی مردم سنگینی میکرد؛ سایهای که خود را در نگرانی خانوادهها، اختلال در حملونقل، کاهش فعالیتهای اقتصادی و تغییر ریتم زندگی روزمره نشان داد. جنوب این روزها دو چهره داشت؛ روزها شهرهایی پر از رفتوآمد، بازارهایی که هنوز رونق خود را حفظ کرده بودند، خیابانهایی که ترافیک در آنها جریان داشت و مردمی که تلاش میکردند زندگی عادیشان را از دست ندهند. اما با فرارسیدن شب، همه چیز رنگ دیگری میگرفت. نگاهها بیشتر به آسمان دوخته میشد و هر صدای ناآشنا میتوانست موجی از نگرانی را در دل خانوادهها ایجاد کند. اگرچه بیشتر حملات، مراکز نظامی، بنادر و تاسیسات خارج از بافت شهری را هدف قرار دادهاند، اما دامنه آثار آنها بسیار فراتر از محل انفجارهاست.
جنگ فقط صدای انفجار نیست؛ در صفهای طولانی سوخت، در نگرانی صیادی که قایقش دیگر به دریا نمیرود، در مغازهداری که مشتریهایش کمتر شدهاند، در رانندهای که ساعتها برای تامین سوخت منتظر میماند و در چشمان مادری که هر شب با صدای اولین انفجار از خواب میپرد، هم میتوان رد آن را دید. مردم جنوب، بیش از آنکه …
