به گزارش اقتصادنیوز به نقل از اکوایران، در «تیتر یک» امروز، ابتدا به این پرسش پاسخ میدهیم که کشورهای درگیر جنگ، تحریم یا بحرانهای ارزی چگونه بازار ارز خود را مدیریت کردهاند و تجربه آنها چه درسهایی برای اقتصاد ایران دارد. سپس به بازارهای جهانی میرویم؛ جایی که شاخصهای سهام آمریکا پس از یک هفته پرنوسان دوباره به رکوردهای تاریخی نزدیک شدهاند، قیمت طلا افزایش یافته، نفت عقبنشینی کرده و نگاه سرمایهگذاران به گزارش اشتغال آمریکا و تصمیمهای بعدی فدرال رزرو دوخته شده است.
در ادامه، آخرین وضعیت برنامههای «گلدن ویزا» در اروپا را بررسی میکنیم؛ اینکه چرا کشورهایی مانند اسپانیا و پرتغال مسیر اقامت از طریق خرید ملک را محدود یا حذف کردهاند و امروز کدام کشورها همچنان این امکان را در اختیار سرمایهگذاران قرار میدهند. در بخش بعد، به رقابت بر سر کریدورهای بینالمللی میپردازیم و بررسی میکنیم موقعیت ژئوپلیتیکی ایران چه فرصتها و چه تهدیدهایی در جنگ مسیرهای تجاری ایجاد کرده است. در پایان نیز با نگاهی به تحولات تنگه هرمز، بابالمندب و دیگر گلوگاههای تجارت جهانی، این پرسش را مطرح میکنیم که آیا بحرانهای منطقهای در حال تبدیل شدن به یک زنجیره درهمتنیده هستند و این روند چه پیامدهایی برای اقتصاد و امنیت جهان خواهد داشت. سیاستهای ارزی در دوره جنگ در کشورهای مختلف
بازار ارز معمولاً اولین بازاری است که اثر شوکهای اقتصادی، سیاسی و خارجی را منعکس میکند؛ بازاری که نوسانات آن تنها به قیمت دلار محدود نمیشود و میتواند به سرعت بر تورم، تولید، سرمایهگذاری و معیشت خانوارها اثر بگذارد.
تجربه کشورهای تحریمی و بحرانزده نشان میدهد مدیریت بازار ارز با یک ابزار یا یک سیاست مقطعی امکانپذیر نیست. دولتها در شرایط بحرانی معمولاً از ترکیبی از سیاستهای کوتاهمدت برای مهار نوسانات و اصلاحات بلندمدت برای بازگرداندن ثبات استفاده میکنند. کنترل انتظارات، مدیریت نقدینگی، انضباط مالی و تقویت اعتماد عمومی، از مهمترین عوامل موفقیت این سیاستها به شمار میروند.
در ایران نیز ابزارهایی مانند ارز ترجیحی، سامانه نیما و مداخلات ارزی در مقاطع مختلف توانستهاند بخشی از نوسانات را کنترل کنند، اما تداوم وابستگی به درآمدهای نفتی، رشد نقدینگی، کسری بودجه و نااطمینانیهای …
