دیجی کالا زمانی برای بسیاری از مردم فقط یک فروشگاه اینترنتی نبود؛ جایی بود که مشتری تصور میکرد میتواند با خیال راحت کالا بخرد، قیمتها را مقایسه کند و مطمئن باشد محصولی که تحویل میگیرد، همان چیزی است که سفارش داده است. اما امروز بسیاری از کاربران با پرسشی اساسی روبهرو هستند: کالایی که از دیجی کالا میخریم، واقعاً اصل است؟ این پرسش، برای برندی که اعتبارش را از اعتماد عمومی ساخته، پرسش کوچکی نیست.
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک؛ ماجرا فقط نارضایتی از یک سفارش یا تأخیر در ارسال نیست؛ بحث بر سر ضربهای است که به اعتبار یک پلتفرم وارد شده است. به عنوان مثال، مشتری از ایرپادهای حدود ۱۱ میلیون تومانی میگوید که پس از تحویل، فیک از آب درآمدهاند؛ از لوازم آرایشیای حرف میزند که با تاریخ مصرف گذشته یا نزدیک به انقضا به دستش رسیدهاند؛ از کالاهایی که با تصویر و مشخصات درجشده در سایت تفاوت دارند و از فروشندگانی که ظاهراً بدون نظارت جدی، هر چیزی را با هر عنوانی عرضه میکنند.
ممکن است همه این موارد یکسان و فراگیر نباشند و بخشی از آنها به عملکرد فروشندگان طرف قرارداد مربوط شود، اما مشتری چنین تفکیکی انجام نمیدهد. او محصول را از «دیجیکالا» خریده است، نه از یک فروشنده گمنام در گوشهای از بازار آنلاین. وقتی کالای تقلبی یا منقضی به دست او میرسد، مسئولیت تجربه را متوجه همان برندی میداند که به آن اعتماد کرده است. دیجی کالا نمیتواند هنگام دریافت کمیسیون، خود را شریک فروش بداند و هنگام بروز مشکل، همه مسئولیت را به فروشنده واگذار کند.
دیجیکالا در مسیر رشد، تعداد فروشندگان و تنوع کالاها را افزایش داده است؛ اقدامی که از نظر تجاری قابل فهم است. اما ظاهراً در این مسیر، یک نکته بدیهی به حاشیه رفته: اعتبار، مهمتر از تعداد کالاهای موجود در سایت است. داشتن هزاران قلم کالا، زمانی مزیت محسوب میشود که مشتری بداند این کالاها اصالت، سلامت و مشخصات قابل اتکا دارند. وگرنه تنوع زیاد، فقط ویترینی بزرگ برای ریسک بیشتر است.
مشکل دیگر، تجربهای است که بسیاری از کاربران از لغو سفارش دارند. …
