به گزارش تابناک، امانوئل ماکرون، رئیسجمهور فرانسه، این قانون را در ۱۸ اوت ۲۰۲۶ توشیح کرد و متن آن روز ۱۹ اوت در روزنامه رسمی این کشور منتشر شد. به این ترتیب، «حق کمک به مردن» به بخشی از چارچوب قانونی نظام سلامت فرانسه تبدیل شده است؛ هرچند اجرای عملی آن همچنان به تصویب مقررات اجرایی وابسته است. اما این قانون به معنای آن نیست که هر فردی که از زندگی خسته شده یا از بیماری رنج میبرد میتواند درخواست مرگ کند. قانون فرانسه مجموعهای از شروط سختگیرانه را کنار هم قرار داده و دسترسی به این امکان را به بیماران خاصی محدود کرده است. پنج شرط برای پایان دادن قانونی به زندگی مطابق متن قانون، متقاضی باید تمام شروط تعیینشده را همزمان داشته باشد. نخست اینکه فرد باید حداقل ۱۸ سال داشته باشد. دوم، باید شهروند فرانسه باشد یا به شکل پایدار و قانونی در فرانسه اقامت داشته باشد. شرط سوم به وضعیت بیماری مربوط میشود: فرد باید به بیماری یا عارضهای جدی و غیرقابل درمان مبتلا باشد که زندگی او را در معرض خطر قرار داده و بیماری در مرحله پیشرفته یا نهایی قرار گرفته باشد. شرط چهارم، وجود رنج ناشی از همان بیماری است؛ رنجی که یا در برابر درمان مقاوم باشد یا برای بیمار غیرقابل تحمل تلقی شود. با این حال، قانون تصریح میکند که رنج روانی به تنهایی برای برخورداری از این حق کافی نیست؛ و در نهایت، فرد باید بتواند اراده خود را به شکل آزادانه و آگاهانه بیان کند. این مجموعه شروط نشان میدهد که قانونگذار فرانسوی تلاش کرده میان دو مفهوم متفاوت فاصله بگذارد: «حق انتخاب درباره پایان زندگی در شرایط بیماری لاعلاج و رنج شدید» و «حق عمومی برای پایان دادن به زندگی». تصمیمی که فقط با اراده یک نفر گرفته نمیشود در این نظام، تشخیص واجد شرایط بودن صرفاً به یک پزشک یا تصمیم شخصی بیمار واگذار نشده است. فرد درخواست خود را به یک پزشک ارائه میکند و برای بررسی شرایط، یک روند جمعی پزشکی شکل میگیرد. در این فرآیند دستکم یک پزشک متخصص در بیماری فرد و یکی از اعضای کادر درمان که در مراقبت از بیمار نقش دارد، مشارکت میکنند و در صورت نیاز افراد دیگری مانند روانشناس یا سایر متخصصان نیز میتوانند در بررسی حضور داشته باشند. قانون همچنین برای بررسی درخواست زمان مشخصی در نظر گرفته است. مطابق توضیح رسمی دولت …
