به نقل از مدیکالاکسپرس، پژوهشگران «دانشگاه تگزاسایاندام» (Texas A&M) شواهدی را کشف کردهاند مبنی بر این که یکی از رایجترین پلاستیکهای جهان ممکن است خطراتی بیش از آلودگی محیط زیست داشته باشد. یافتههای آنها نشان میدهند که پلیاتیلن ممکن است در بیماری کبد چرب نقش داشته باشد و در صورت ترکیب با رژیم غذایی ناسالم، این بیماری را بدتر کند.
دانشمندان پیشتر انواع دیگری از میکروپلاستیکها را بررسی کردهاند، اما پلیاتیلن با وجود این که تقریباً یک سوم تولید جهانی پلاستیک را تشکیل میدهد، توجه نسبتاً کمی را به خود جلب کرده است. از آنجا که پلیاتیلن معمولاً در بستهبندی مواد غذایی، پوششهای پلاستیکی، ظروف نگهداری مواد غذایی و لیوانهای نوشیدنی استفاده میشود، پژوهشگران میخواستند بفهمند که آیا این پلاستیک پرکاربرد میتواند در بیماری کبد نقش داشته باشد و اگر چنین است، چگونه این اثرات را ایجاد میکند.
دکتر «آدی جوشی» (Adi Joshi) از پژوهشگران این پروژه گفت: هیچ پژوهشی واقعاً تأثیر پلیاتیلن بر سلامت کبد را بررسی نکرده است و این پلاستیک بیشترین آمار تولید را دارد. چیزی که اکنون میدانیم این است که میکروپلاستیکها به ویژه پلیاتیلن بر مکانیسمهای دفاعی و ترمیم طبیعی کبد ما تأثیر میگذارند.
از آنجا که پژوهشگران پیشین عمدتاً بر انواع دیگر میکروپلاستیکها متمرکز بودهاند، اطلاعات نسبتاً کمی درباره چگونگی تأثیر پلیاتیلن بر سلامت کبد داشتهاند. گروه جوشی با بررسی این که آیا قرار گرفتن در معرض پلاستیک میتواند در بیماری کبد چرب نقش داشته باشد، این شکاف را پر کردند. به گزارش «بنیاد کبد آمریکا»، بیماری کبد چرب که حدود ۲۵ درصد از مردم جهان را تحت تأثیر قرار میدهد، وضعیتی است که در آن چربی اضافی در سلولهای کبد جمع میشود.
پژوهشگران دریافتند که پلیاتیلن به خودی خود علائم بیماری کبد چرب را افزایش میدهد و وقتی با رژیم غذایی سرشار از چربی، فروکتوز و کلسترول همراه شود، این بیماری را تشدید میکند. یافتههای این پژوهش نشان میدهند که قرار گرفتن در معرض عوامل محیطی و عادتهای غذایی ممکن است با هم برای سرعت بخشیدن به آسیب کبدی همکاری کنند. جوشی گفت: کسانی که رژیم غذایی غربیتری را از جمله غذاهایی مانند برگرها و نوشابهها دارند، اگر در معرض پلیاتیلن نیز قرار بگیرند، ممکن است بیشتر در معرض ابتلا به بیماری کبد چرب قرار بگیرند.
این یافتهها بسیار شگفتانگیز بودند، زیرا پلیاتیلن مدتهاست که بهعنوان یکی از بیاثرترین میکروپلاستیکها از نظر بیولوژیکی در نظر گرفته میشود. این ماده در آزمایشها به جای این که بیضرر به نظر برسد، پتانسیل تأثیرگذاری بر سلامت کبد را هم به تنهایی و هم در ترکیب با عوامل غذایی نشان داد و پژوهشگران را ترغیب کرد تا بررسی کنند که چگونه این اثرات را به وجود میآورد.
این پژوهش در مجله «Science Advances» به چاپ رسید.
